(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Bonuskaartzombies

Momenteel zijn in de drukke avondspits medemenselijkheid en vriendelijkheid kansloos. In deze ‘ratrace’ domineren tegenwoordig haast, stress, egocentrisme en competitiedrang. Op het parcours van deze snelheidswedstrijd tussen trein en de uitgang van het station brak bij een forens de schouderband van zijn laptoptas. Hierdoor ontstond voor de tsunami van deelnemende forensen, die bezig was zich met grote kracht een weg uit het treinstation te banen, een kleine dam op de brede trap van het perron. De veroorzaker van het lichte oponthoud ontvlamde spontaan in schaamte wat op zijn rode snoet goed zichtbaar was. Nadat de schaamrode forens in een persoonlijk record nijdig zijn tas aan de gebroken band van de stationsvloer had getrokken, gaf zijn gespannen ‘walk of shame’ een perfect beeld van de puur door economische overlevingsmotieven gedreven ego-zombieslaaf. In tegenstelling tot de wat traditionelere zombie, de zogeheten zombie classic met zijn kenmerkende traag slepend schuivelloopje, heeft deze moderne zombie 2.0 een zeer snelle, boze tred. Waar de standaard zombie een willekeurige, apathische starende blik heeft in zijn zucht naar een maaltijd hersenen, mijdt de geëvolueerde empathie ontberende carrière zombie in zijn gedreven extremistische vormen aannemende fanatieke fixatie op een bepaald einddoel juist elke vorm van oogcontact. Een confronterende persiflage van dit felle loopje door de MohP bracht een aantal zombies in de forensenstroom dusdanig in de war dat zij in botsing kwamen met dode spelelementen als proefsampleverstrekkers, zwervers, dwalende dagjesmensen (van het grijs-witte type), bedelende Roemeense accordeonisten en in hun parkeerstand verkerende fastfoodsnoepers. Uit pure eigen bescherming besloot de MohP daarop dit kleine stukje straatcabaret te staken en in een boeken- en tijdschriftenzaak een bijdrage te leveren aan de laatste uit marketingdoeleinden winstbejagrage van het elektronisch betalingsverwerkingsbedrijf Equens door bij deze winkelier bij het afrekenen van een tijdschrift te pinnen. Het pingedrag wordt namelijk geregistreerd en Equens beschikt door registratie van alle pintransacties over een enorme vracht aan gegevens die interessant zijn voor het bedrijfsleven. Equens is nu op het super geile idee gekomen om het pinspoor van de klant te gaan verkopen. Volgens directeur Dave Rietveld van Equens zal het bedrijf zich aan de privacyrichtlijn houden. Het bestaansrecht van Equens bestaat echter, anders dan Dave meent, slechts uit het registreren van het betalingsverkeer van klanten voor banken. Er is niets integers aan het plannetje van Equens om winkeliers tegen betaling informatie te verschaffen over hun klanten. Ook al worden de gegevens van de klant geanonimiseerd dan nog wordt impliciet de privacy geschonden door secundaire informatie te verkopen als in welke wijk ze wonen en of ze meer geld uitgeven bij de concurrent. Een bedrijf kan hiermee immers een inbreuk maken op het privéleven van klanten middels direct marketing. En om met Lebbis te spreken: ‘Dat willen we dus eigenlijk niet’. Rabobank en ABN AMRO laten zich hoogstwaarschijnlijk met een kluitje in het riet sturen met de schijngarantie dat de privacy van hun klanten gegarandeerd is. Dit maakt de gedragscode verwerking persoonsgegevens financiële instellingen die alle banken in Nederland hebben onderschreven en waarin strenge eisen worden gesteld aan de verwerking van pingegevens tot een lege huls. Persoonsgegevens mogen niet verder worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met de doeleinden waarvoor ze zijn verkregen. Van die regel kan alleen worden afgeweken als een klant daarvoor toestemming heeft gegeven. Om gladde maaszoekende juristen buitenspel te zetten zouden onder persoonsgegevens in de gedragscode ook indirecte persoonsgegevens dienen te vallen als de wijk waarin iemand woont en zijn koopgedrag bij een concurrent. Dit is namelijk in de geest van de gedragscode dat de bank alleen gegevens gebruikt “voor een optimale dienstverlening” en dat in alle andere gevallen zonder toestemming geen persoonsgegevens aan derden worden verstrekt. De MohP weigert bij deze dus uitdrukkelijk en zonder voorbehoud toestemming om zijn directe en indirecte persoonsgegevens aan derden te verstrekken. Weiger als klant gewoon mee te werken aan marketingdoeleinden en geef desgevraagd bij de Mediamarkt een ‘valse’ postcode op. Sterker nog verstrek zelfs bij Starbucks een ‘valse’ naam van het andere geslacht als ze vragen om een naam op een bestelde cappuccino to go. Dwing tot slot als wraak voor de ultieme marketingtool als met korting gechanteerde bonuskaartzombie de (chagrijnige) Albert Heijn caissière, die als enige taak heeft de streepjescodes van de boodschappen langs de scanner te schuiven, terwijl de klant in het zelfde tijdsbestek de boodschappen op de band moet leggen, de bonuskaart moet tonen, de betalingsinstrumenten moet pakken en opbergen en ook de boodschappen moet inpakken, tot een stukje maatschappelijk onthaasting door – ondanks dat bij een klein bedrage pinnen mag – alleen te betalen met muntjes van 50 cent of kleiner.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s