(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

N(O)S communicatie

Vrijdagochtend een NS-conductrice erg chagrijnig gemaakt door haar te laten wachten op mijn vertraging bij het tonen van mijn vervoersbewijs. Ik zat op een plek zonder tafeltje en had mijn handen vol met een beker koffie en mijn telefoon toen zij en haar collega kwamen controleren. Terwijl de reeds verre van vrolijke vrouwelijke NS-medewerkster in een zeer volle intercitywagon mijn mede treinreizigers controleerde, excuseerde ik mij – met mijn lichaamshouding mijn volle handen benadrukkend – rustig voor de vertraging die ik zou gaan oplopen bij deze plotseling controle. Voor een duidelijker beeld van de setting is hierbij van belang op te merken dat ik een mijn koptelefoon op had, de muziek aanstond (een goede soundtrack maakt een saaie woon- werkverkeer treinreis immers draaglijker), met mijn rug naar de deur zat waardoor het NS-controle duo binnenkwam en mijn plek het eerste tweezittertje was in het onderste compartiment van een dubbeldekker intercity. De NS-muts trok mijn stoïcijnse blik en het feit dat ik voorrang gaf aan het zorgvuldig en veilig opbergen van mijn iPhone voor geen meter en begon met haar arm voor het gezicht van de oudere man die naast mij zat met haar hand voor mijn gezicht te zwaaien. Daarop herhaalde ik wat fermer dat het mij speet dat in dit geval ik wat vertraging had. De lichte hilariteit die dit bij andere treinreizigers met post traumatische vertragingssyndroom triggerde, gaf de conductrice een public shaming die door haar als zeer ongewenst werd ervaren. Dit maakte haar knetter chagrijnig en haar boze ogen wezen mij aan als de dader terwijl zij haar werkzaamheden na de door mij opgelopen 54 seconden vertraging hervatte. Aangezien het mij onwaarschijnlijk lijkt dat het aan de duur van de door mij veroorzaakte vertraging lag, is het wellicht plausibeler dat haar extra laag chagrijn te wijten zou zijn aan mijn communicatieniveau. Het verwijten van slechte communicatie door een medewerk(st)er van de Nederlandse Spoorwegen is even onzinnig als het ontslag van Ferry Mingelen bij Den Haag Vandaag omdat de NOS wil verjongen maar dat ze ontkennen dat sprake is van leeftijdsdiscriminatie. Is Ron Fresen dan zo’n jonge god of die andere kerel Dominique van der Heyde? Na de trein te hebben verlaten, was ik nog getuige van een sterk stukje service communicatie van een andere NS-conductrice. Deze NS-medewerkster van Surinaamse origine probeerde met zeer krachtige communicatie, rijkelijk gevuld met ongeduld, 2 Somalische dames van het meer traditioneel religieuze type, waarvan in alle redelijkheid dient te worden toegegeven dat ze niet de indruk wekte erg vertrouwd te zijn met het reizen met een NS-intercity, over ruim 100 meter in te burgeren in de do’s and don’ts bij het reizen met de Nederlandse Spoorwegen. Tot mijn grote verbazing slaagde de zichtbare geïrriteerde NS-lerares er in vanaf de wagon met de cockpit van de machinist met een schreeuwende tirade en grove armbewegingen beide Somalische vrouwen met hun grote hoeveelheid bagage de deur van de achterste wagon te laten openen en tijdig aan boord van de trein te krijgen. Conducteurspetje af voor een dergelijk staaltje vertragingsmijdende communicatie skills, hoor! Misschien moet de NOS deze conductrice Ferry Mingelen laten opvolgen om de zaak op het Binnenhof eens zo te moderniseren dat die treiterende puberaanstellertjes van PowNed met vervroegd pensioen kunnen.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s