(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Zo gek nog niet

Nee, dit is geen aflevering van het Veronica programma ‘Oplichters Ontmaskerd’, maar komt er triest genoeg wel zeer dicht bij in de buurt. De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) faciliteren de geestelijke gezondheidszorgverlener met de Tariefbeschikking van 4 september 2012, welke inwerking is getreden op 1 januari 2013 (http://www.nza.nl/98174/137715/TB_CU_5062_+_Bijlage.pdf), om ongegeneerd te sjoemelen met rekeningen door de extreme verschillen in de vergoedingen voor onder meer diagnostiek. Uit artikel 3 van het Besluit organisatie, mandaat, volmacht en machtiging NZa 2007 volgt dat de Directie Zorgmarkten Cure (DZC) ten aanzien van de zorgmarkten Cure belast is met het monitoren van deze zorgmarkten, met bekostiging en tarief- en prestatieregulering en met advisering dan wel het doen van uitvoeringstoetsen op het gebied van marktordening. De DZC kent de units Eerstelijnszorg en ketens, Tweedelijns somatische zorg en Geestelijke gezondheidszorg (GGZ). Enfin, voldoende wettelijk kader. Net als bij het televisieprogramma van Veronica is het namelijk interessanter om te zien hoe het werkt in de praktijk. Uit de tabel Deelprestatie behandeling, Bijzondere productgroepen van de bijlage van de Tariefbeschikking tweedelijns curatieve GGZ van de NZa blijkt dat het tarief onder 007 Diagnostiek – vanaf 0 tot 99 minuten € 127,41 is, terwijl het tarief onder 008 Diagnostiek – vanaf 100-199 minuten € 266,41 bedraagt. Dit is een verschil van € 139,00. Als je als geestelijke gezondheidszorgverlener je oog hebt laten vallen op een mooie sportauto (type supercar), een villa met een zwembad, een statig pand voor je zelfstandige praktijk of je hebt tijdens een studieconferentie voor psychiaters (MohP: Ja, zo’n studieconferentie voor psychiaters kan natuurlijk niet in Café Restaurant Zalencentrum Nijmeijer te Meppel) een tweede huis op Hawaii gespot, dan loont het zich om na een intake of sessie van 60 minuten (met daarin wat administratieve werkzaamheden ter bespoediging van de indiening van de declaratie bij de zorgverzekeraar) en het uitwerken van een verslag in 30 minuten over je brief met bevindingen 10 minuten te doen en geen 9 minuten. Tsjakka!, je kunt meer dan het dubbele tarief declareren. Naast dat de categorieën belachelijk groot zijn, is er dus een enorm verschil tussen de eerste minuut van de volgende categorie ten opzichte van de laatste minuut van de voorgaande categorie. Ondanks dat iedere Nederlander in theorie wordt geacht de wet te kennen, is de patiënt in de praktijk natuurlijk volkomen onwetend inzake de gigantische tariefverschillen tussen deze categorieën. Het verschil is groot tussen categorie 007 en 008, maar het wordt pas extreem bij het verschil tussen categorie 262 en 263 (1799 minuten en 1800 minuten). Dat is maar liefst € 1578,11. Ter vergelijking: de Colombiaanse spits Falcao verdient na zijn transfer van Atletico Madrid naar Monaco dik € 2000,00 per uur, maar hij zou wellicht jaloers worden op zo’n minuutje psychiatrische blessuretijd die het tarief naar categorie 263 brengt. Ja, minister Edith Schippers op deze wijze wordt de geestelijke gezondheidszorg inderdaad onbetaalbaar. Bovendien declareren veel geestelijke gezondheidszorg verleners, ondanks talloze keurmerken en certificaten, rechtstreeks bij de zorgverzekeraar. Je kunt natuurlijk niet het risico nemen en dit overlaten aan je psychisch enigszins labiele patiënt. Voor je het weet moet je dan wachten op je geld van VGZ, CZ, Univé, FBTO of Achmea. Een professionele komiek bepleitte onlangs dat hij eigenlijk vond dat zijn psychiater hem zou moeten betalen omdat hij tijdens hun sessies eigenlijk zijn beste materiaal vertelde. Een soort gratis try-out. Deze komiek heeft in zoverre een punt dat de verleende dienst door een geestelijke gezondheidszorg verstrekker meetbaar zou moeten zijn. Het moet niet zo zijn dat je als patiënt tijdens een sessie een uur aan het praten bent en de psychiater enkel ernstig serieus of begrijpend knikt terwijl hij zijn pijp rookt. Ook series als ‘In Therapie’ tonen de psychiater meer als een vaderlijk figuur waarbij je over problemen komt kletsen. Op zich is het gezond om met iemand over je problemen te praten, maar dit is geen hoogwaardige geestelijke gezondheidszorg. Daarnaast bestaat er ook nog de zware farmaceutische lobby en medicatiehandel in ‘uppers’ en ‘downers’, waar een psychiater zich door kan laten sponsoren. Deze sessie is mede mogelijk gemaakt door Xanax®. Echter, om alle gesjoemel mogelijkheden in de geestelijke gezondheidshandel, euh zorg, enigszins tegen te gaan, is onderbouwing van de gedeclareerde diagnostiek die aan de rekening ten grondslag ligt bij de zorgverzekeraar redelijk en billijk te achten. Ter verdere onderstreping dat het systeem dus echt niet klopt, ziet de welwillende, beschaafde en ethische verantwoorde psychiater zich in de huidige situatie gebonden aan een maximaal uurtarief. Dat wil zeggen dat het huidige systeem van de NZa onvoldoende psychiatrisch maatwerk met een passend tarief mogelijk maakt, maar een psychiater dwingt om in één uur patiëntencontact zowel de diagnostiek als de verslaglegging te proppen. De goede psychiatrische hulpverlener dient natuurlijk rechtvaardig te worden beloond voor diens noodzakelijke diensten. Daarbij is van belang dat voor goede, essentiële geestelijke gezondheidszorg een juiste prijs wordt betaald. Geestelijke gezondheid is immers een zeer belangrijk goed. Gelukkig wordt in deze technologische tijd alles steeds transparanter en komt de grootschaligheid van de faalindustrie als uitwas van het liberale ideaal van de vrije marktmechanisme met graaien en zelfverrijking als ziekte verspreidende parasieten steeds duidelijker aan het licht. De DZC toont onvoldoende bekwaamheid als organisatie die een oplossing dient te bieden aan de kwaal welke geestelijke gezondheidsverleners de mogelijkheid verschaft om zich zonder kwalitatief hoogstaande geestelijke zorgverlening bij een steeds groter wordende vraag op de Nederlandse zorgmarkt te verrijken over de rug van de psychisch hulpbehoevende patiënt. Daarom geeft de MohP als eindadvies aan de DZC om eens te kijken naar recente ontwikkelingen in bijvoorbeeld de Telecom branche (een passend pakket én betalen voor wat je gebruikt) of het ‘No cure, no pay’-principe. In ieder geval dient de geestelijke gezondheidszorg verantwoording af te leggen door de patiënt en diens zorgverzekeraar in een begrijpelijke taal (geen onontgonnen jargon) onderbouwing te verschaffen voor de verleende diensten en het genezingseffect. Dit teneinde de kwalitatief hoogwaardige psychiater, psycholoog en coach te laten bovendrijven en kwakzalverij in de geestelijke gezondheidszorg te bestrijden. En dat is zo gek nog niet.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s