(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Partij voor de bomen

De gemeente Eindhoven kapt 144 oude kastanjebomen in Vaartbroek. Zoals altijd claimt het bestuur van deze niet echt als boomvriendelijke gemeente bekend staande, innovatieve lichtstad dat de bomen ziek zijn, ondanks dat ze ieder lente in volle bloei staan, in de zomer strak in het groene blad en volop kastanjes dragen. Een prachtig Ter onderbouwing heeft de gemeente Eindhoven een onafhankelijk onderzoek laten uitvoeren en hieruit zou namelijk blijken dat bijna 60% van de grote kastanjebomen besmet zou zijn met de kastanjebloedingsziekte. Voordat het fake news alarm dreigt af te gaan, deze ziekte bestaat echt. Zo blijkt uit de Groen Kennisnet Beeldenbank ziekten, plagen en onkruiden dat de kastanjebloedingsziekte (Pseudomonas syringae) een plantenziekte is die voorkomt op paardenkastanjes en dat deze ziekte mogelijk dodelijk is. Let wel! Mogelijk! De ziekte, die wordt veroorzaakt door een bacterie uit de Pseudomonas syringae-groep, is herkenbaar aan de roestbruine vochtige plekken die op de bast van de boom ontstaan die gaan bloeden met een stroperige vloeistof en als deze vloeistof indroogt blijven er op de bast korstvormige roestvlekken achter. Onder deze plekken sterft het weefsel af en ontstaan er scheuren in de bast. De gemeente Eindhoven trekt vervolgens de overhaaste conclusie dat, voor zover de kastanjebomen in Vaartbroek al deze ziekte zouden hebben, ze dus een beperkte levensverwachting zouden hebben en dat ze daarom moeten worden gekapt. Dit doodvonnis is toch echt gebaseerd op een voorbarige conclusie van de zijde van de gemeente Eindhoven. Immers, over de achtergronden van de bacterie is nog weinig bekend. Er wordt in dit verband op de universiteit van Wageningen onderzoek gedaan naar verschillende zaken, onder meer naar het ontstaan van de infectie, de verspreiding in de boom, invloed van stressfactoren, groeiplaatsfactoren en afweermechanismen. Verder zijn delen van de bastdelen met scheuren eenvoudig te verwijderen en denkt ongeveer een derde van de groen- of boombeheerders dat de ziekte te bestrijden is met beheersmaatregelen, zoals bodemverbetering en bestrijding van de kastanjemineermot. Daarnaast zijn andere methoden mogelijk, zoals het wegsnijden en ontsmetten van aangetaste plekken, het aanbrengen van bestrijdingsmiddelen in de vaten en de locatie van de bacterie met warmte behandelen. Met dit laatste heeft de Wageningen Universiteit reeds succesvolle laboratoriumproeven gedaan.

Wat is dan de werkelijke aanleiding waarom de gemeente Eindhoven de kastanjebomen op de dodenlijst heeft geplaatst? De majestueuze kastanjebomen zorgen voor overlast van duiven- en kauwenpoep (medeplichtigheid hooguit, maar nu de duif en de kauw kunnen rekenen op de bescherming van de Partij voor de Dieren kan dit mooi bij de kastanjes in de wortels worden geschoven). Ook kunnen de bladval en bloesem de rioolafvoeren verstoppen (medeplegen, de mens die de meeste troep in het riool gooit wordt evenwel uit de wind gehouden door de meeste, overige politieke partijen). De groei van de worteling van deze kastanjes in het riool zou verder de oorzaak zijn van de slechte staat van het riool en dat zou dan weer kunnen leiden tot een vergrote kans op mogelijk (water)overlast. Met dus een zeer grote kans op misschien! De gemeente Eindhoven zou daarentegen wellicht op een mogelijk gezellig feestje door projectontwikkelaars kunnen zijn ingefluisterd dat het voor een structurele oplossing noodzakelijk zou kunnen zijn dat de gestelde zieke kastanjebomen worden vervangen door nieuwe, kleinere boompjes om de fraaie laanstructuur ook voor de toekomst te behouden. Gelet op de maakbaarheid van de door de mens getolereerde natuur zou, tussen de bitterballen, kaasstengels en andere bittergarnituur door, het plan kunnen zijn ontstaan om alle kastanjebomen in Vaartbroek tegelijkertijd te vervangen. Misschien hè!?!?! De gemeente Eindhoven wil namelijk in het najaar van 2017 de Stoutheuvel (en enkele aanliggende kruisingen/straten) gaan herinrichten. Met de herinrichting wil de gemeente Eindhoven ook meteen het zeer versleten asfalt in deze straat vervangen en weer een nieuwe poging wagen om de Stoutheuvel verkeersveiliger te maken. Daarbij wordt aan fietsers meer ruimte gegeven met een vrijliggend fietspad dat deel uitmaakt van de zogeheten slowlane (een innovatief 32 kilometer lang fietspad in en rondom Eindhoven). Kan de projectontwikkelaar met z’n matties in het weekend lekker op de racefiets een rondje Eindhoven doen op een strak geasfalteerd fietspad zonder van die bobbels en scheuren die worden veroorzaakt door terroriserende bomen.

Op zich best een goed idee die herinrichting met zo’n veiliger, strak fietspad. Dit neemt desondanks niet de vraag weg of er echt geen boomvriendelijke(re) oplossingen voorhanden waren? Zo zijn bomenzand en bomengrond door hun uitgebalanceerde samenstelling voldoende flexibel en voedzaam om wortelgroei van bomen toe te laten terwijl daarmee ook wordt gezorgd voor voldoende draagkracht bij een licht belaste verharding. Daarnaast kan bij zwaarder en intensiever belaste wegen, pleinen en parkeerplaatsen die een stabiel en een niet na zakkende of vervormende funderingslaag eisen worden gedacht aan het toevoegen van bomengranulaat. Andere boomvriendelijke en duurzame mogelijkheden zouden kunnen zijn het toepassen van kunststof kratten, het aanbrengen van beluchtingsbuizen of het liften een oplossing. Vanwege het ontbreken van Partij voor de Bomen, die specifiek de belangen zou kunnen behartigen van onder andere de rechteloze kastanje, eik, beuk en berk, hebben dergelijke oplossingen de kastanjes in Vaartbroek niet kunnen baten. De gemeente Eindhoven heeft in het belang van de mens in het algemeen en de fietser, de automobilist en de ondernemer in het bijzonder de belangenafweging laten doorslaan in het nadeel van deze bomen en het rooien van de kastanjes in Vaartbroek te sanctioneren. Kappen, de meest boomonvriendelijke oplossing.

Nee, dit is absoluut geen pleidooi voor het oprichten van de zoveelste one-issue partij. Het snoeien in het aantal van politieke partijen verdient eerder een aanbeveling. Enfin, de gemeente Eindhoven zal hoogstwaarschijnlijk wel de juiste formeel-juridische stappen  hebben genomen doordat zij bij het opstellen van het herinrichtingsontwerp van de Stoutheuvel netjes hebben gesproken met enkele bewoners/ondernemers van het plangebied rondom deze laan en ook gedachten hebben uitgewisseld voor een plezierige én verkeersveilige woon- en winkelstraat op een inloopbijeenkomst waarbij geïnteresseerden getekende sfeerimpressies konden bekijken van het inrichtingsprofiel en de parkeermogelijkheden. Ook in het Eindhovens Dagblad van 9 maart 2017 is aandacht voor de bomenrooi in Vaartbroek (http://www.ed.nl/eindhoven/bomenrooi-in-vaartbroek-pijnlijk-maar-noodzakelijk~a319750c/). Zo blijkt uit dit krantenartikel dat buurtbewoner Hendrik Poepjes zich zorgen maakt over de enorme overlast in het riool die de bomen zouden veroorzaken, dat andere buurtbewoners de overlast afwegen tegen de sfeer en de straataanblik door de kastanjebomen en dat buurtbewoner Frank van Steen boos en ontdaan is door de bomenkap. Toegegeven zal dienen te worden door de gemeente Eindhoven dat een verkeersveilige laan met vers asfalt zonder volwaardige bomen op zich niet veel zal bijdragen aan het dichten van de kloof tussen de gemeente Eindhoven en de zuurstofafhankelijke bewoner die een leefbaar Vaartbroek wenst. Op de sfeerimpressie van de Stoutheuvel met bomen en verlichting worden namelijk grote, dikke, hoge en volwassen bomen beloofd terwijl die juist net zijn gerooid door de boomrooierij. Dit maakt dat de reële vrees bestaat dat in het najaar van 2017 slechts kleine, dunne, lage kleuterboompjes de realiteit zullen vormen van de straataanblik in de Stoutheuvel. Beste gemeente Eindhoven, vergeet niet dat het jaren duurt voor de herplanting groot is. Dus om recht te doen aan de sfeerimpressie van de nieuwe situatie in de Stoutheuvel herplant groots!

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Asperges en bloembollen

VNO-NCW-(werkgevers)voorzitter Hans de Boer toont zijn ware aard met het uitschelden van werkelozen en het laten verrekken van arbeidsgehandicapten. Minister Asscher en minister-president Rutte hebben volstrekt gelijk! Zie: http://nos.nl/artikel/2043161-asscher-noemt-uitspraken-de-boer-middelvinger.html

Het doen van dergelijke empathieloze en totaal ongepaste uitlatingen in een Volkskrant interview (http://www.volkskrant.nl/dossier-werk/voorzitter-vno-ncw-ook-hoogopgeleide-bijstanders-kunnen-asperges-steken~a4086955/) verdient dan ook als passende straf voor Hans de Boer: de hele zomer asperges steken en bloembollen pellen in het zonnetje met de radio aan in zijn maatpak. Dit ter stimulering van zijn fatsoens- en realiteitsbesef. Ben benieuwd hoe werkwillig Hansje dan nog is en of hij een beetje meer empathie in de vingers heeft.

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Ontkookt ei

Er is helaas erg veel negatiefs te melden in 2015 dat kan worden verpakt in een cynisch komisch jasje en juist daarom iets positief grappigs. De ontdekking door wetenschappers van een manier om een gekookt ei weer ongekookt te maken die belangrijk is voor kankerbestrijding. Amerikaanse en Australische wetenschappers zijn erin geslaagd om gekookte eieren te ‘ontkoken’, zodat ze weer vloeibaar worden. Dit is echter totaal geen nutteloze uitvinding, maar kan verstrekkende gevolgen hebben voor de behandeling van kanker.Bij het koken van een ei, zorgt de warmte ervoor dat proteïnen in het eiwit verstrengeld raken en samenklonteren, zodat het vloeibare eiwit hard wordt. De wetenschappers voegden om het harde eiwit daarna weer vloeibaar te maken, ureum (een afvalstof die ontstaat bij de afbraak van eiwitten) toe aan het gekookte ei en zij lieten de proteïnen tevens ronddraaien in een speciale machine, die de proteïnen weer in oorspronkelijke, vloeibare staat teruggebracht. Deze manier om gekookte eieren te ‘ontkoken’, is een ontdekking die ook de bestrijding van kanker kan versnellen.

Bij de behandeling van kanker door het gebruik van antilichamen, die zich vastmaken aan een kankercel, waarna het immuunsysteem die cel eenvoudiger kan vernietigen, zijn vloeibare proteïnen nodig om antilichamen te maken. Tot de ontdekking van de methode om een ei te ontkoken duurde het vier dagen om de proteïnen te ontvouwen en in een vloeibare staat te brengen, maar met de nieuw ontdekte methode wordt die tijd aanzienlijk verkort en kan dit ontvouwen binnen een paar minuten geschieden, aldus professor Greg Weiss.

http://news.uci.edu/press-releases/uci-fellow-chemists-find-a-way-to-unboil-eggs/

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Nietszeggende oneliners

ziggo-plus-upc-is-ziggo

Ziggo wordt de nieuwe sponsor van Ajax. Zal dit massaal leiden tot opzeggingen in 010, 030, 040, 070 en 0522 (Meppel)? Het Amerikaanse Liberty Global, het moederbedrijf van UPC, dat kabelbedrijf Ziggo heeft overgenomen en beide bedrijven onder die naam wil samensmelten, doet er in ieder geval verstandig aan om in Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Eindhoven al was het maar voor de schijn de merknaam UPC te handhaven. Daargelaten dat de Autoriteit Consument & Markt (ACM, waarin de OPTA, de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit per 1 april 2013 is opgegaan en is samengevoegd met de Consumentenautoriteit en de Nederlandse Mededingingsautoriteit, NMa), die als missie en strategie heeft gesteld om kansen en keuzes voor bedrijven en consumenten te bevorderen, de ruggengraat en het lef ontbeert om een dergelijke overname, hetgeen zal leiden tot een monopoliereus (90%!) op de Nederlandse kabelmarkt, tegen te houden. Feit blijft dat fans van Feyenoord, ADO, FC Utrecht, PSV en MVV Alcides straks als kabelconsument (indirect) financieel zullen bijdragen aan AFC Ajax. In Eindhoven en omstreken is dit waarschijnlijk goed nieuws voor Onsbrabantnet. Ook bij KPN en Tele2 zal toch een vlaggetje uit kunnen en zal er naar alle verwachting een beetje kunnen worden gejuicht vanwege te verwachten overstappers. Volgens algemeen directeur Michael Kinsbergen van Ajax is Ziggo een modern, ambitieus bedrijf waar veel jonge mensen werken en dat midden in de maatschappij staat en ook Baptiest Coopman, de beoogde chief executive officer (CEO) van Ziggo na de overname door Liberty Global, is enthousiast over de samenwerking. Toch zullen massale opzeggingen een averechts effect zijn voor Ziggo (lees: ook thans nog bekend onder de naam UPC). Hier daarom alvast een paar nietszeggende oneliners voor toekomstige CEO Coopman, die premier Mark Rutte op zijn mediatraining heeft geleerd, welke te allen tijde toepasbaar zijn bij geconstateerde negatieve effecten: “Ik herken mij niet in het geschetste beeld” en “We zijn hard bezig met het realiseren van onze doelen“. Normaal gesproken beschermen politici, toezichthouders en managers zich met een ernstige blik op de snoet en een zelfverzekerde intonatie met dergelijke oneliners, zodat zij zelfs als voorzitter van de Raad van Toezicht van WoonZorgcentra Haaglanden (lees: Heleen Dupuis, tevens Eerste Kamerlid van de VVD) kunnen spreken van een onjuist beeld en de falende zorg bij zeer kwetsbare ouderen kunnen ontkennen bij wie in een verzorgingstehuis de urine langs de benen in hun pantoffels druipt omdat er nog maar pak ‘m beet 3,5 hardwerkende zorgverleners beschikbaar zijn op een groep van zo’n 60 dementerende of anderszins broze bejaarden. Zonder dergelijke oneliners zijn zij kansloos tegen strijdbare mannen als Ben Oude Nijhuis (82) en Joop van Rijn (81) die zich niet de mond laten snoeren en gaat een staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (lees: zoon Martin van Rijn, PvdA) rare sprongen maken, zoals het onder druk laten zetten van het Algemeen Dagblad (AD) door het ministerie van Volksgezondheid om het interview met vader Joop van Rijn niet te publiceren en het proberen op een akkoordje te gooien met Ben Oude Nijhuis voor de uitzending van het VARA programma Pauw, dan wel een algeheel arrogant, stuitend en tenenkrommend optreden van Heleen Dupuis een dag later in hetzelfde televisieprogramma. Immers, zonder nietszeggende oneliners valt de ernstig geëscaleerde bestuurlijke incompetentie en corruptie die op nationale schaal enorm veel schade aanricht gewoonweg niet te bagatelliseren.

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Randstadzilla

Het is een bewolkte, grijze maandagochtend in de herfstvakantie na een heerlijk nazomers weekend. Op het perron van de door maniakale verbouwingsdrang getroffen NS ontstaat bij een sociaal‑liberale forens, die wars is van de ondoordachte, pragmatische noodverbandjes waarmee juist het zichzelf als sociaal-liberalen kwalificerende D66 vaak op de proppen komt om zware slagaderlijke problemen in de Nederlandse maatschappij te stelpen, wel eens het fictieve verlangen dat Moeder Aarde uit een portaal in de diepste trog van de Indische oceaan een soort monsterlijk zeewezen laat herrijzen om de balans in de natuur te laten herstellen. Een dergelijk mythisch schepsel dat wordt ingezet als het noodzakelijk kwaad om de kop van het laatste visieloze gedrocht af te bijten. Een gedrocht dat de betweterige frontman van het toch meer als VVD‑light te typeren liberaal‑politieke clubje op zondagochtend bij een rechts georiënteerd opinieprogramma onbeschaamd aan het promoten was. Om geen misverstand te laten bestaan dient eerst en vooral het fictieve karakter van dit verlangen met klem te worden benadrukt. Niemand mag hierin dus een verborgen boodschap of oproep tot rechtvaardiging lezen om op het Binnenhof te Den Haag zijn doorgefokte labradoodle los te laten op de demagoog van de Nederlandse politiek. Nog daargelaten dat het gevaar bestaat dat wanneer daadwerkelijk de kop van een dergelijke draak of slang eraf wordt gebeten er twee koppen zullen terug groeien, net zoals bij Hydra. Daar zit echt niemand op te wachten. Maar zonder dollen, een verstandig plan van D66 om pillen weer te laten testen bij evenementen als het Amsterdam Dance Event in een poging om drugsdoden te voorkomen, zou ook moeten worden toegepast bij de medicatie die politici gebruiken in de hoop dat zij dan wat minder onzinnige plannen uitbraken.
Bij WNL op zondag sloeg Alexander Pechtold weer eens de plank flink mis met een zoveelste ondoordachte (bezuinigings)plan waarvan op voorhand al met zekerheid kan worden gesteld dat het meer ellende zal veroorzaken dan dat het aan positieve effecten zal opleveren. Ondanks het feit dat de bevolking van een provincie zich juist qua afkomst erg identificeert met de provincie als habitatsvorm (maar toegegeven, niet als bestuursorgaan) roept de aanvoerder van D66 in het programma van Charles Groenhuijsen en Margreet Spijker de minister van Binnenlandse Zaken, Ronald Plasterk, op om te snoeien in de eigen uitgaven door één superprovincie te creëren. Hierbij dient te worden opgemerkt dat dit halfslachtige provincie fusieplan niet enkel op het conto van D66 mag worden geschreven. Ook regeringspartijen PvdA, VVD en oppositiepartij Groen Links vinden het format van de superprovincie een goed plan. Naast voormeld nostalgisch argument van kritiek, is het visieloze fusieplan in de huidige vorm ook funest voor de regionale balans in Nederland met de creatie van een soort Randstadzilla. Daarenboven is het plan ook qua bezuinigingsmaatregel halfslachtig. Van 12 naar 10 provincies. Ga dan bij noodzakelijke bezuinigen op de eigen overheidsuitgaven teneinde evenwicht te bewaren naar 6 of 4 superprovincies of landdelen bestaande uit 2 of 3 provincies. Helaas heeft Alex P., ondanks dat de D van zijn partij tot echt voor democratie zou moeten staan en niet voor dictator, net zo’n plaat voor zijn hoofd als de door China benoemde burgemeester van Hong Kong, Leung Chun-Ying. Geen gele paraplu die daartegen soelaas biedt.
Dit bleek reeds bij een eerder gedrocht, waar Pechtold als mede-Frankenstein zijn handtekening onder had gezet, te weten: het Woonakkoord dat VVD-minister voor Wonen Stef Blok met D66, ChristenUnie en SGP in elkaar heeft geknutseld om de woningmarkt uit het slop trekken. Het werkelijke gevolg is echter onbetaalbare huurwoningen voor de lagere en midden inkomens, die door extreme huurverhogingen (niet enkel in de sociale woningbouw, maar tevens in de vrije sector!) uit hun huurhuis worden gepest en zo gedwongen doorstromen naar een lager en onaantrekkelijker huursegment van de woningmarkt. Zeker in het geval van centraal gelegen huurlocaties in steden. Verder is vooral meer doorstroming van huurpenningen in de toch al goed gevulde zakken van vastgoedmagnaten. Het Woonakkoord versterkt in een rap tempo dat het wonen in het centrum van een stad nog meer een elitaire aangelegenheid wordt en het daardoor net zo ‘ongezellig’, om het maar eens met een enorm understatement uit te drukken, wordt als door de yuppeninvasie waaraan Amsterdam ten prooi is gevallen en de lawine van nerds en expats die San Francisco verzieken. Ter nivellering daarom die elitegetto’s bestraffen met inkomensafhankelijke boetes naar het verkeersbekeuringenmodel in Zwitserland, Zweden, Finland, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Portugal, Griekenland, Oostenrijk en Hongarije.
Tot slot wat aandacht voor de campagne van Unicef tegen de vrijwilligersindustrie. De kern van deze campagne is met name relevant voor studenten die als cv-building een ‘ontwikkelingsproject’ gaan doen met kinderen in Afrika. Unicef roept op om hiermee te stoppen aangezien kinderen in een ontwikkelingsland geen toeristische attractie zijn.

IMG_1397-1.JPG

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Monsters

Monster

Het levensmotto van de hoofdpersoon uit de bestseller van Jonas Jonasson ‘De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween’, te weten: “Het is zoals het is en het wordt zoals het wordt“, mag natuurlijk nooit leiden tot struisvogelpolitiek.

Bij een evenement van AutoMotorSportief op het parkeerterrein van Jumbo in Haaksbergen waren op een mooie nazomerse zondagmiddag in het begin van de herfst doden en zwaargewonden te betreuren nadat een monstertruck bij een ‘stunt’ het publiek in reed. Bij dit verschrikkelijke ongeval past op de eerste plaats het overbrengen van condoleances en het tonen van medeleven aan de slachtoffers en de nabestaanden. Het verlies wordt in Haaksbergen collectief gedragen. Verder is ook de bestuurder van de monstertruck compleet gebroken. Het is zeer begrijpelijk dat op dit moment in het Twentse dorp de veel gestelde vraag hoe het kon gebeuren minder belangrijk wordt geacht, want het is gebeurd. De prioriteit van de door dit grote verdriet getroffen Haaksbergers ligt in eerste instantie niet bij de schuldvraag met betrekking tot het zware ongeluk met de monstertruck omdat ze de hierbij verloren mensen er toch niet mee terugkrijgen.

Toch is de schuldvraag uiteindelijk wel degelijk van belang om dergelijk ongelukken te kunnen voorkomen en de veiligheidsgaranties voor het publiek bij dergelijke evenementen in de toekomst te verbeteren. Bij het strafrechtelijk en civielrechtelijk onderzoek naar de schuldvraag inzake het ongeval zal naast de rol van de gemeente natuurlijk ook die van de organisatie van het evenement goed tegen het licht moeten worden gehouden.

Met de focus op het bestuursrechtelijk aspect, de verleende evenementenvergunning, is de hoofdvraag hoe het kan dat een gemeente routinematig een vergunning afgeeft voor een stuntshow zonder vooraf volledig duidelijkheid en inzichtelijkheid te verkrijgen omtrent de inhoud van de stunt en de verzekering dat de veiligheidsmaatregelen 100% doeltreffend en passend zijn. Zonder zich te vergewissen over de inhoud van de stunt en de daarbij in acht te nemen veiligheidsmaatregelen kan een gemeente niet op zorgvuldige wijze een vergunning afgeven.

Bij het verlenen van een vergunning door een gemeente om een jongleerstunt uit te voeren op de speelplaats van een kinderdagverblijf is te hopen dat zij zorgvuldig onderzoek omtrent (de veiligheid van) deze stunt verrichten en zich bij onwetendheid door (veiligheids)deskundigen laten voorlichten. Niet dat daar dan gewoon een jongleeract kan worden opgevoerd met een aantal graafmachines die gaan jongleren met kernkoppen met een effectieve kracht van 50 megaton. De omstandigheid dat op de aanvraag voor een dergelijke evenementenvergunning enkel een stunt staat beschreven in de trant van: stunt met graafmachines (gewaagder dan de dansvoorstelling, zoals die werd uitgevoerd bij de opening van de Randweg Eindhoven op 1 juni 2010 (kosten € 11.900,-) op de muziek van Bolero van Maurice Ravel) is onvoldoende. De beschrijving van de stunt door de aanvrager van de vergunning ontslaat een gemeente niet van de vergewisplicht aangaande de (veiligheids)details van het evenement en de uit te voeren stunt. Overigens besteedde toenmalig minister van Verkeer Camiel Eurlings (CDA) bij dit openingsfeestje in Eindhoven in totaal maar liefst € 131.000,- belastinggeld aan catering en amusement. In totaal besteedde hij € 1,2 miljoen euro om de opening van stukjes snelweg te vieren. Feestbeest Camiel is baas!, maar dat terzijde.

Burgemeester Hans Gerritsen van de gemeente Haaksbergen gaf bij het NOS Radio 1 Journaal aan dat hij niet op de hoogte was van de monstertruck die in zijn dorp een show gaf. De vergunning is verleend aan organisator Geelof Kanis voor AutoMotorSportief. In de openbaar gemaakte vergunningaanvraag voor AutoMotorSportief staat vermeld dat een 1500 PK monstertruck een demonstratie zal geven. De gemeente ontkende in eerste instantie dat in de aanvraag voor een vergunning niet over een monstertruck was gesproken. De organisatie van het evenement bestreed dat en blijkt gelijk te hebben. Onder het hoofdstuk ‘Toelichting’ is precies vermeld met welke voertuigen het stuntteam een demonstratie gaat geven. Behalve de monstertruck zijn dat een barkruk met V8‑motor, een toilethuisje met straalmotor en een quad met straalmotor. Verder blijkt uit de door de gemeente Haaksbergen verstrekte vergunning voor het evenement met de monstertruck blijkt dat het publiek achter dranghekken moest staan, op een afstand van minimaal 10 meter. Over de dranghekken schrijft de gemeente dat er voldoende maatregelen dienen te worden getroffen ter bevordering van de veiligheid van de bezoekers van de stuntshow; hiertoe dient een deugdelijke voorziening zijn te getroffen (dranghekken). Deze dranghekken dienen te zorgen dat het publiek op een afstand komt te staan van tenminste 10 meter. De gemeente Haaksbergen lijkt vergeleken met de internationale richtlijnen van de Monster Truck Racing Association (MTRA) een minder ruime veiligheidsnorm te hanteren. De MTRA hanteert internationale veiligheidsregels. Een daarvan heeft specifiek betrekking op de veiligheid van het publiek. Op de website van de MTRA is een tekening te vinden met minimale afmetingen van het speelveld voor de monstertruck, plus een schematische weergave van de rijrichting. Daarbij staat met grote letters: “Geen publiek”. Tevens wordt gemeld dat de te pletten auto’s zo moeten worden geplaatst dat als de monstertruck erheen rijdt, als hij ze plet en als hij er weer vanaf rijdt, de truck niet is gericht op het publiek! De MTRA liet na een eerder ongeval met een monstertruck weten dat er in de rijrichting van het publiek absoluut geen publiek mocht staan. In Haaksbergen stond het publiek helemaal rondom het plein: iedere rijrichting was dus in principe fout. Gelet hierop lijkt de gemeente Haaksbergen de vergewisplicht ten aanzien van (de veiligheidsrisico’s van) de stunt te hebben geschonden, nu veiligheidsexperts onomwonden aangeven dat publiek rijrichting staat een onverantwoord risico met zich draagt.

Het verlenen van de vergunning was een routineklus. Uit een eerste verkennend onderzoek naar de totstandkoming van de verleende vergunning voor het evenement is duidelijk geworden dat deze door de gemeente Haaksbergen in behandeling is genomen als een normale reguliere aanvraag. Deze is gemandateerd ambtelijk afgehandeld. Voor de vergunning is geen advies ingewonnen bij politie en brandweer, hetgeen bij een categorie A-evenement ook niet gebruikelijk is. Dit neemt niet weg dat voor een verstandig en zorgvuldig besluit omtrent de verlening van een evenementenvergunning met een monstertruck minimaal de internationale veiligheidsregels van de MTRA dienen te worden geraadpleegd. Met Google routine is het slechts 10 seconden om de 20 MTRA Event Safety Guidelines te vinden (ftp://trucktoy:ttp070115@trucktoyzperformance.com/public_html/mtra/MTRA%20Safety%20Guidelines.pdf).

In de gemeentelijke vergunning voor het evenement in Haaksbergen staat dat de gemeente zich op geen enkele manier verantwoordelijk acht voor letsel of schade. Met betrekking tot deze exoneratieclausule die de gemeente Haaksbergen zou hebben opgenomen in het vergunningsverleningsbesluit, kan worden opgemerkt dat een beroep op het exoneratiebeding niet slaagt als een slachtoffer aannemelijk kan maken dat hij een daartoe strekkend bordje niet heeft opgemerkt, of als folders of informatiemateriaal waarin het beding kenbaar werd gemaakt niet zijn uitgereikt. Een gemeente kan vooraf wel claimen dat zij op geen enkele manier aansprakelijk is voor eventuele ongelukken op een evenement, maar het wil nog niet zeggen dat ze geen blaam treft op geen enkele manier aansprakelijk is voor letsel of schade. Een gemeente moet samen met een organisator van tevoren de risico’s inventariseren en erop toezien dat de regels worden nageleefd, aldus veiligheidsexpert Syan Schaap, directeur van het Safety Event Institute. Onbekend is trouwens of het publiek in Haaksbergen afdoende geïnformeerd dat ze niet aansprakelijk zijn als de stunt misging door middel van bordjes of foldertjes voor het publiek met de tekst: “Het kijken naar de stunt (wat voor stunt dat ook moge zijn) is op eigen risico, de gemeente Haaksbergen is niet verantwoordelijk voor hieruit voortvloeiende letsel of schade”. Daargelaten dat het moreel extreem laf zou zijn van een gemeente als zij zich achter een exoneratieclausule zouden verschuilen bij falende besluitvorming.

Het OM rest nu achteraf een complex onderzoek dat voorkomen had kunnen worden door een zorgvuldig en grondig onderzoek door de gemeente in de aanvraagfase voorafgaand aan de vergunningverlening voor het evenement, waarbij de veiligheidsregels van de MTRA als uitgangspunt hadden dienen te worden genomen. Te hopen valt dat het drama van Haaksbergen voor een keerpunt zorgt en dat vanaf heden voor allerlei soorten evenementen in Nederland standaard veiligheidsregels worden gehanteerd en dat dit niet langer aan lokale overheden wordt overgelaten, zodat de versnippering van veiligheidsgaranties wordt tegengegaan.

Bij Zembla, het journalistieke onderzoeksprogramma van de VARA, stonden twee monsters van een ander kaliber centraal. Allereerst de monsterachtige tax cap. Een aantal klokkenluiders bij de Belastingdienst geven aan dat er vele miljarden worden misgelopen doordat ze met veel te weinig mensen de aangiftes moeten controleren. Er is door de overheid onverantwoordelijk bezuinigd op het aantal belastingambtenaren. Staatssecretaris van Financiën Eric Wiebes is als een volleerde polier de kippen en ganzen die voor Nederland de gouden eieren leggen aan het slachten. De toezichthouder op Belastingdienst, de Algemene Rekenkamer, heeft nog nooit berekend hoeveel miljarden euro’s aan te innen belastingen wordt misgelopen, de zogeheten tax cap. Nu, zoals de Directoraat-generaal Belastingdienst, Peter Veld, terecht aangeeft de Belastingdienst een uitvoerende instantie is, zou de Algemene Rekenkamer een geschikte overheidsinstantie zijn om een onderzoek naar de hoogte van de Nederlandse tax cap te laten verrichten. Echter, de politiek wil dit liever niet weten omdat ze er dan ook geen verantwoording over hoeven af te leggen. In het Verenigd Koninkrijk is deze tax cap wel berekend en bedraagt deze 35 miljard pond. De Nederlandse tax cap is volgens Brits onderzoek voor de Europese Unie geschat op zo’n 30 miljard euro. Die 30 miljard euro is dus geld voor de Nederlandse samenleving die door belastingfraude, een op belastingambtenaren bezuinigende overheid en uitgezette vinkjes op de controletaken van de belastingcomputer wordt misgelopen. De overheid laat dus miljarden euro’s liggen die bij fraudebestrijding kunnen worden binnengehaald. Daarnaast is de pakkans voor belasting-, beleggings-, faillissements-, vastgoed-, verzekerings-, zorg- en sociale fraudeurs slechts 1 à 2 procent. Voor een paar honderd miljoen euro aan ambtenarensalarissen kan de overheid tientallen miljarden euro’s binnenhalen. Een simpel advies aan de overheid is dan ook om hierin juist te investeren in plaats van visieloos bezuinigen.

De misdadige aanbestedingspraktijken binnen het georganiseerde ICT kartel is het tweede monster waar Zembla het spotlicht op richt. De overheid en ICT is geen gelukkig huwelijk. Er is geen enkel succesvol ICT project binnen de overheid. Het zijn veel te dure wanproducten die de overheid op het gebied van ICT aanschaft. Na het aantonen van bouwfraude in 2001 brengt Zembla nu de misdadige praktijken aan het licht van een georganiseerde ICT kartel bij overheidsaanbestedingen. Een aanbesteding is de procedure waarbij een opdrachtgever bekend maakt dat hij een opdracht wil laten uitvoeren en bedrijven vraagt om een offerte in te dienen. In die offertes staat onder andere welke prijs het bedrijf voor de uitvoering van de opdracht vraagt. Op een vooraf bepaalde datum sluit de inschrijving en selecteert de opdrachtgever het bedrijf dat de opdracht krijgt. Het verlenen van de opdracht aan een van de bedrijven wordt gunning genoemd. Het doel van het aanbestedingsbeleid is om concurrentie tussen de bedrijven (aanbieders) te stimuleren en om alle geïnteresseerde partijen een gelijke kans te geven de opdracht te verkrijgen. Ten aanzien van de aanbestedingen binnen de ICT worden methodes die het daglicht niet kunnen verdragen. De modus operandi is bedrijfsspionage (bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) en het ministerie van Defensie) en moderne corruptie (waarin de toekomst verwacht de corrupte ambtenaar een beloning). Ja, die NPO‑onderzoeksjournalisten brengen meer stout gedrag aan het licht dan welke toezichthoudende overheidsinstantie dan ook. Het is goed besteed belastinggeld. Een inlichtingenofficier die bijklust als consultant bij Ordina en staatsgeheimen lekt naar deze ICT‑leverancier. Majoor B. brengt hiermee militairen in het veld in gevaar en zou vroeger wellicht voor het vuurpeloton zijn gebracht, maar tegenwoordig is het even komen Pinokkioën bij een parlementaire commissie (de Tijdelijke Commissie ICT) waar het vuur nog nauwelijks aan de schenen wordt gelegd. Gelukkig heeft de minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert aangifte gedaan bij het Openbaar Ministerie (OM).

De parlementaire enquêtecommissie die momenteel onderzoek doet naar softwareprojecten van de overheid die veel te duur uitvallen of faliekant mislukken hoorde ook Stépan Breedveld, de CEO van Ordina. Volgens Breedveld is er niet zoveel mis bij ICT-bedrijven. Zembla heeft echter van een klokkenluider een grote hoeveelheid interne bedrijfsinformatie van Ordina op een USB-stick toegespeeld gekregen en Ordina heeft de authenticiteit van de informatie tegenover Zembla bevestigd. Uit deze informatie blijkt dat ICT-leverancier Ordina in de periode 2005-2010 heeft gefraudeerd met verschillende aanbestedingen van de overheid. Het betreft aanbestedingen van het ministerie van Veiligheid en Justitie en de gemeente Rotterdam. Ook kreeg Ordina cruciale, vertrouwelijke documenten toegespeeld, onder meer door een corrupte ambtenaar. Naar aanleiding van deze uitzending van Zembla zijn er weliswaar een aantal Kamervragen over Ordina gesteld, maar het dure rapport van de parlementaire enquêtecommissie zal uiteindelijk weer in een la verdwijnen. De burger verliest daardoor steeds meer vertrouwen in de politiek en politici. De onverschilligheid en machteloosheid zegeviert en de rechtsstaat verwordt in een rap tempo tot een farce. In een rechtsstaat wordt de macht aan banden gelegd door het recht en recht is niet slechts een systeem van wetten. In een rechtsstaat heerst het evenwicht. Machtsmisbruik door een absolute vorst of dictator bedreigt een rechtsstaat. Tegenwoordig komt de grootste dreiging voor de rechtsstaat van de corporate powers of linked companies, die zich vanwege hun sterkere machtspositie dan de overheid onaantastbaar kunnen wanen ten opzichte van het recht. Gelukkig werkt een gezonde zucht naar transparantie nog enigszins als Kryptonite voor deze machtige bedrijven.

Zembla ontmaskerd in de uitzending een ICT-mol bij de IND voor de aanbestedingsprocedure bij het aanschaffen van een biometrische systeem. Ook bij het OM is sprake van een mol voor het aanbestedingstraject van de ICT-klus betreffende het digitaliseren van strafdossiers. Er is zelfs een mol die de codenaam Voldemort gebruikt. Het filmscript voor een spannende ICT spionagethriller schrijft zichzelf. Toch blijft het verbijsterend en verbazingwekkend dat bij de overheid niet snel de rode lampjes gaan knipperen dat het niet pluis is. Overigens worden in de Zembla uitzending in het kader van ritselpraktijken ten aanzien van overheidsaanbestedingen en -gunningen op ICT-gebied naast Ordina ook Capgemini, (Logica) CMG, Deloitte, TG, MMI Partners, Oracle, Microsoft en HP genoemd.

Tot slot dient met betrekking tot de kritiek die journalistische onderzoeksprogramma’s als Zembla, Tegenlicht, Keuringsdienst van Waarde, Kassa en Radar soms krijgen over het belang van hoor en wederhoor te worden opgemerkt dat de ‘bad guys’ wel degelijk hiertoe in de gelegenheid worden gesteld. De vaak voorkomende laffe standaardreactie van een bedrijf of instantie dat wordt geconfronteerd met fout gedrag om niet te reageren, valt in dit moderne, transparante tijdperk eigenlijk enkel te interpreteren als een verkapte schuldbekentenis. Bingo, disco, jackpot! Elke PR-afdeling zou dienen te adviseren dat te allen tijde een openlijke reactie op bepaalde aantijgingen moet worden gegeven om de schijn van waar rook is, is vuur weg te nemen. Daarnaast moet zo’n woordvoerder ook geen onzin uitkramen waardoor de reactie zinledig wordt. Tenenkrommend belachelijk zijn de kleuterachtige reacties waarin het bedrijf (de kleuter) op heterdaad is betrapt met zijn hand in de koektrommel, soms zelfs met een soort verborgen HD 4K (ultra HD dus) nanny cam, en dan bij confrontatie serieus probeert te verkopen dat zij zich niet herkennen in het beeld dat onomstotelijk aantoont dat zij schuldig zijn aan oplichting, corruptie, spionage, milieuvervuiling, mensenrechtenschendingen, kartelvorming, fraude, bedrog. Hilarisch! Dergelijke woordvoerders hebben echt, zonder zich hierbij te houden aan de gouden ‘puff-puff-pass-rule’, te veel naar een bepaalde scene uit Raw van Eddie Murphy (1987) gekeken:
A man got busted coming out of another woman’s house. His woman saw him come out and knew that the woman lived there. Woman: “What the hell was you doing in that bitch’s house?” Man: “Wasn’t me.” Woman: “I looked right in your face!” Man: “Wasn’t me.” Woman: “Well, I’m supposed to be a fool, right?” Man: “Hey, wasn’t me.” Woman: “Maybe it wasn’t you.”

Standaard