(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Nietszeggende oneliners

ziggo-plus-upc-is-ziggo

Ziggo wordt de nieuwe sponsor van Ajax. Zal dit massaal leiden tot opzeggingen in 010, 030, 040, 070 en 0522 (Meppel)? Het Amerikaanse Liberty Global, het moederbedrijf van UPC, dat kabelbedrijf Ziggo heeft overgenomen en beide bedrijven onder die naam wil samensmelten, doet er in ieder geval verstandig aan om in Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Eindhoven al was het maar voor de schijn de merknaam UPC te handhaven. Daargelaten dat de Autoriteit Consument & Markt (ACM, waarin de OPTA, de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit per 1 april 2013 is opgegaan en is samengevoegd met de Consumentenautoriteit en de Nederlandse Mededingingsautoriteit, NMa), die als missie en strategie heeft gesteld om kansen en keuzes voor bedrijven en consumenten te bevorderen, de ruggengraat en het lef ontbeert om een dergelijke overname, hetgeen zal leiden tot een monopoliereus (90%!) op de Nederlandse kabelmarkt, tegen te houden. Feit blijft dat fans van Feyenoord, ADO, FC Utrecht, PSV en MVV Alcides straks als kabelconsument (indirect) financieel zullen bijdragen aan AFC Ajax. In Eindhoven en omstreken is dit waarschijnlijk goed nieuws voor Onsbrabantnet. Ook bij KPN en Tele2 zal toch een vlaggetje uit kunnen en zal er naar alle verwachting een beetje kunnen worden gejuicht vanwege te verwachten overstappers. Volgens algemeen directeur Michael Kinsbergen van Ajax is Ziggo een modern, ambitieus bedrijf waar veel jonge mensen werken en dat midden in de maatschappij staat en ook Baptiest Coopman, de beoogde chief executive officer (CEO) van Ziggo na de overname door Liberty Global, is enthousiast over de samenwerking. Toch zullen massale opzeggingen een averechts effect zijn voor Ziggo (lees: ook thans nog bekend onder de naam UPC). Hier daarom alvast een paar nietszeggende oneliners voor toekomstige CEO Coopman, die premier Mark Rutte op zijn mediatraining heeft geleerd, welke te allen tijde toepasbaar zijn bij geconstateerde negatieve effecten: “Ik herken mij niet in het geschetste beeld” en “We zijn hard bezig met het realiseren van onze doelen“. Normaal gesproken beschermen politici, toezichthouders en managers zich met een ernstige blik op de snoet en een zelfverzekerde intonatie met dergelijke oneliners, zodat zij zelfs als voorzitter van de Raad van Toezicht van WoonZorgcentra Haaglanden (lees: Heleen Dupuis, tevens Eerste Kamerlid van de VVD) kunnen spreken van een onjuist beeld en de falende zorg bij zeer kwetsbare ouderen kunnen ontkennen bij wie in een verzorgingstehuis de urine langs de benen in hun pantoffels druipt omdat er nog maar pak ‘m beet 3,5 hardwerkende zorgverleners beschikbaar zijn op een groep van zo’n 60 dementerende of anderszins broze bejaarden. Zonder dergelijke oneliners zijn zij kansloos tegen strijdbare mannen als Ben Oude Nijhuis (82) en Joop van Rijn (81) die zich niet de mond laten snoeren en gaat een staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (lees: zoon Martin van Rijn, PvdA) rare sprongen maken, zoals het onder druk laten zetten van het Algemeen Dagblad (AD) door het ministerie van Volksgezondheid om het interview met vader Joop van Rijn niet te publiceren en het proberen op een akkoordje te gooien met Ben Oude Nijhuis voor de uitzending van het VARA programma Pauw, dan wel een algeheel arrogant, stuitend en tenenkrommend optreden van Heleen Dupuis een dag later in hetzelfde televisieprogramma. Immers, zonder nietszeggende oneliners valt de ernstig geëscaleerde bestuurlijke incompetentie en corruptie die op nationale schaal enorm veel schade aanricht gewoonweg niet te bagatelliseren.

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Randstadzilla

Het is een bewolkte, grijze maandagochtend in de herfstvakantie na een heerlijk nazomers weekend. Op het perron van de door maniakale verbouwingsdrang getroffen NS ontstaat bij een sociaal‑liberale forens, die wars is van de ondoordachte, pragmatische noodverbandjes waarmee juist het zichzelf als sociaal-liberalen kwalificerende D66 vaak op de proppen komt om zware slagaderlijke problemen in de Nederlandse maatschappij te stelpen, wel eens het fictieve verlangen dat Moeder Aarde uit een portaal in de diepste trog van de Indische oceaan een soort monsterlijk zeewezen laat herrijzen om de balans in de natuur te laten herstellen. Een dergelijk mythisch schepsel dat wordt ingezet als het noodzakelijk kwaad om de kop van het laatste visieloze gedrocht af te bijten. Een gedrocht dat de betweterige frontman van het toch meer als VVD‑light te typeren liberaal‑politieke clubje op zondagochtend bij een rechts georiënteerd opinieprogramma onbeschaamd aan het promoten was. Om geen misverstand te laten bestaan dient eerst en vooral het fictieve karakter van dit verlangen met klem te worden benadrukt. Niemand mag hierin dus een verborgen boodschap of oproep tot rechtvaardiging lezen om op het Binnenhof te Den Haag zijn doorgefokte labradoodle los te laten op de demagoog van de Nederlandse politiek. Nog daargelaten dat het gevaar bestaat dat wanneer daadwerkelijk de kop van een dergelijke draak of slang eraf wordt gebeten er twee koppen zullen terug groeien, net zoals bij Hydra. Daar zit echt niemand op te wachten. Maar zonder dollen, een verstandig plan van D66 om pillen weer te laten testen bij evenementen als het Amsterdam Dance Event in een poging om drugsdoden te voorkomen, zou ook moeten worden toegepast bij de medicatie die politici gebruiken in de hoop dat zij dan wat minder onzinnige plannen uitbraken.
Bij WNL op zondag sloeg Alexander Pechtold weer eens de plank flink mis met een zoveelste ondoordachte (bezuinigings)plan waarvan op voorhand al met zekerheid kan worden gesteld dat het meer ellende zal veroorzaken dan dat het aan positieve effecten zal opleveren. Ondanks het feit dat de bevolking van een provincie zich juist qua afkomst erg identificeert met de provincie als habitatsvorm (maar toegegeven, niet als bestuursorgaan) roept de aanvoerder van D66 in het programma van Charles Groenhuijsen en Margreet Spijker de minister van Binnenlandse Zaken, Ronald Plasterk, op om te snoeien in de eigen uitgaven door één superprovincie te creëren. Hierbij dient te worden opgemerkt dat dit halfslachtige provincie fusieplan niet enkel op het conto van D66 mag worden geschreven. Ook regeringspartijen PvdA, VVD en oppositiepartij Groen Links vinden het format van de superprovincie een goed plan. Naast voormeld nostalgisch argument van kritiek, is het visieloze fusieplan in de huidige vorm ook funest voor de regionale balans in Nederland met de creatie van een soort Randstadzilla. Daarenboven is het plan ook qua bezuinigingsmaatregel halfslachtig. Van 12 naar 10 provincies. Ga dan bij noodzakelijke bezuinigen op de eigen overheidsuitgaven teneinde evenwicht te bewaren naar 6 of 4 superprovincies of landdelen bestaande uit 2 of 3 provincies. Helaas heeft Alex P., ondanks dat de D van zijn partij tot echt voor democratie zou moeten staan en niet voor dictator, net zo’n plaat voor zijn hoofd als de door China benoemde burgemeester van Hong Kong, Leung Chun-Ying. Geen gele paraplu die daartegen soelaas biedt.
Dit bleek reeds bij een eerder gedrocht, waar Pechtold als mede-Frankenstein zijn handtekening onder had gezet, te weten: het Woonakkoord dat VVD-minister voor Wonen Stef Blok met D66, ChristenUnie en SGP in elkaar heeft geknutseld om de woningmarkt uit het slop trekken. Het werkelijke gevolg is echter onbetaalbare huurwoningen voor de lagere en midden inkomens, die door extreme huurverhogingen (niet enkel in de sociale woningbouw, maar tevens in de vrije sector!) uit hun huurhuis worden gepest en zo gedwongen doorstromen naar een lager en onaantrekkelijker huursegment van de woningmarkt. Zeker in het geval van centraal gelegen huurlocaties in steden. Verder is vooral meer doorstroming van huurpenningen in de toch al goed gevulde zakken van vastgoedmagnaten. Het Woonakkoord versterkt in een rap tempo dat het wonen in het centrum van een stad nog meer een elitaire aangelegenheid wordt en het daardoor net zo ‘ongezellig’, om het maar eens met een enorm understatement uit te drukken, wordt als door de yuppeninvasie waaraan Amsterdam ten prooi is gevallen en de lawine van nerds en expats die San Francisco verzieken. Ter nivellering daarom die elitegetto’s bestraffen met inkomensafhankelijke boetes naar het verkeersbekeuringenmodel in Zwitserland, Zweden, Finland, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Portugal, Griekenland, Oostenrijk en Hongarije.
Tot slot wat aandacht voor de campagne van Unicef tegen de vrijwilligersindustrie. De kern van deze campagne is met name relevant voor studenten die als cv-building een ‘ontwikkelingsproject’ gaan doen met kinderen in Afrika. Unicef roept op om hiermee te stoppen aangezien kinderen in een ontwikkelingsland geen toeristische attractie zijn.

IMG_1397-1.JPG

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Zomertijd jetlag op Loempia-dag

Vanwege de zomertijd jetlag gaat deze MohP niet over de discriminerende volksophitsing van Geert Wilders in Grand Café De Tijd te Den Haag na de gemeenteraadsverkiezing op 19 maart 2014 met zijn ‘minder, minder, minder en dat gaan we regelen uitspraak’. Evenmin gaat het over de twee overvallers die werden doodgeschoten tijdens de overval van juwelier Goldies in Deurne, waarbij hoofdofficier van justitie Bart Nieuwenhuizen tijdens een persconferentie een dag na de overval reeds aangaf dat de juwelier en zijn vrouw hoogstwaarschijnlijk uit zelfverdediging hebben gehandeld. Justitie kreeg na deze persconferentie kritiek van onder meer D66, CDA, de Bond van Wetsovertreders en advocaat Peter Plasman. Om te zorgen voor een zo zorgvuldig mogelijk verloop staat laatstgenoemde de nabestaanden van de overvallers bij die zo snel mogelijk en zo volledig mogelijk willen weten wat er precies is gebeurd. Mocht uiteindelijk zonder enige twijfel blijken dat de overvallers uit noodweer zijn doodgeschoten, zal de familie dat accepteren, zegt Plasman. Het was slechts een voorlopige conclusie van de hoofdofficier en nader zorgvuldig onderzoek moet uiteindelijk meer duidelijkheid verschaffen of de slachtoffers van de overval uit noodweer(exces) handelde jegens de daders. De rollen liggen bij het schietincident dus andersom. Inmiddels heeft burgemeester Hilko Mak van Deurne een noodverordening uitgevaardigd met een demonstratie- en een samenscholingsverbod nadat in Deurne enkele tientallen mensen betoogden tegen het juweliersechtpaar dat twee overvallers zou hebben doodgeschoten en tegen de aanpak door justitie. Zowel in de samenleving als de politiek bestaat weinig begrip voor de groep die opkomt voor de overvallers. Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven vindt dat de demonstranten opkomen voor het gebruik van geweld. ‘Als je geen geweld gebruikt, lok je ook geen geweld uit’, zei Teeven in Nieuwsuur. Er is in ieder geval geen enkele rechtvaardiging te vinden in diefstal en het gebruik van geweld door mensen met het oogmerk om luxe spullen te verkrijgen. De groep die dat gedrag steunt ontbeert elke vorm van realiteitszin! De in Deurne ingestelde verboden gelden overigens ook voor mensen die vinden dat het juweliersechtpaar juist heeft gehandeld door op de overvallers te schieten en die een tegendemonstraties zouden willen organiseren. De burgemeester van Deurne moet escalatie te allen tijde voorkomen en zowel de groep die roept om rechtvaardigheid voor de daders van de overval die slachtoffers zijn van het schietincident als de groep die steun betuigd aan het juweliersechtpaar loopt over van emotie.
Tot slot gaat het ook niet over de grote maatschappelijke verontwaardiging in de Nederlandse samenleving naar aanleiding van de Marokkanen uitspra(a)k(en) van Wilders, de boemerangschade die het toebracht aan de PVV doordat een aantal Tweede Kamerleden en leden van de Provinciale Staten zich hiervan distantieerden door op te stappen, de grote hoeveelheid aangiften tegen Wilders, de kansrijkheid op een veroordeling van een politicus in Nederland voor discriminatie, of dat de MohP ook werd gediscrimineerd omdat hij een Nederlands elftal voetbalshirtje heeft van Ibrahim Afellay waaruit een op het beroemde citaat van John F. Kennedy in Berlijn gebaseerde “Ich bin ein Marokkaan” zou kunnen worden afgeleid terwijl het shirtje puur de waardering uit voor de voetbalkwaliteiten van deze ex-voetballer van PSV ongeacht diens afkomst, het positieve effect van de verwerpelijke uitspraak van Geert Wilders over Marokkanen door het tonen van samenhorigheid met Nederlanders met een Marokkaanse achtergrond (zoals bijvoorbeeld de Jakhalzen die samen met een aantal BN-ers Ali B’s Leipe Mocro Flavor deden in DWDD), de gegrondheid van de angst voor escalatie als de leider van de PVV het feit dat een van de dode overvallers een twintigjarige Marokkaans-Nederlandse is voor politiek gewin zou misbruiken, waarom het geringe perspectief van een bepaalde groep nimmer een rechtvaardiging vormt voor crimineel gedrag ter verkrijging van luxe producten (voor een scooter of designertruitje moet iedereen hard werken!), er geen wapenwedloop moet ontstaan tussen eerlijke, hardwerkende burgers en ondernemers die hun leven, eigendommen, haard en huis willen beschermen en criminelen, elke preventieve maatregel die voorkomt dat iemand afglijdt in de criminaliteit beter is dan de zinloze resocialisatie van draaideurcriminelen en het zwaardere straffen, de discriminatie van de lagere inkomens door de VVD en PvdA bij hun kwartet uitruil tussen de niet-strafbaarstelling van illegaliteit en belastingverlaging en de domme reactie van Mark Rutte bij een persconferentie van de Nuclear Security Summit in Den Haag op een vraag van een journalist over de Zwarte Piet discussie, waar de premier vertelt dat zijn vrienden op de Antillen zo blij zijn dat ze zich niet zwart hoeven te maken en dat hij zelf dagen bezig is om de schmink van zijn gezicht te halen. Beste Mark, ook Antillianen moeten zich schminken, omdat zij anders net als blanken qua huidskleur te licht zijn voor de traditionele Zwarte Piet.
Enfin, deze MohP gaat vanwege het acclimatiseringsproces aan de zomertijd slechts over de “cultuuromslag” die staatssecretaris van Infrastructuur Wilma Mansveld eist van de verschillende partijen die verantwoordelijk zijn voor het treinvervoer en de mini jetlag die zomertijd veroorzaakt.
Bij de presentatie van de Lange Termijn Spooragenda met plannen voor de komende jaren gaf staatssecretaris Mansveld de NS en ProRail te kennen dat het beter kan en moet qua prestaties, met name in de spits en in de Randstad. Dat betekent minder uitval van treinen, minder lange vertragingen of dagen waarop alles platligt zoals tijdens hevig winterweer. De invoering van het Europese beveiligingssysteem ERTMS moet de veiligheid op het spoor verder vergroten. Vanaf 2017 wordt het aantal treinen per uur uitgebreid. Zo gaan er dan bijvoorbeeld zes intercity’s per uur rijden tussen Amsterdam en Eindhoven. Ook krijgen treinen stopcontacten, aldus Mansveld. Een feature die de Thalys overigens al jaren heeft. De NS en ProRail worden sneller aangepakt waarbij de politiek beide partijen steviger zal gaan aansturen op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Zij moeten zich richten op de publieke belangen en worden meer afgerekend op de prestaties die de reizigers elke dag op hun traject ervaren en minder op de gemiddelde prestaties over het hele jaar. Het kabinet wil dat er een zogenoemd ‘Netwerk Nederland’ komt, waarin negen reizigersvervoerders, twintig goederenvervoerders en de stads- en streekvervoerders in de ov-sector zijn verenigd en waarin zij goede ov-verbindingen door het hele land moeten vormen. Ze moeten ook beter gaan samenwerken met ProRail. Mansveld gaat hier nadrukkelijk op sturen in samenwerking met de provincies en de stadsregio’s verantwoordelijk voor het stads- en streekvervoer.
Het werd potverdomme eens tijd! Leuk die goede wil die staatsecretaris Mansveld en in navolging van haar president-directeur van de NS Timo Huges tonen, maar na 15 jaar ellende te hebben veroorzaakt voor de treinreiziger moeten de NS en ProRail deze nieuwe plannen eerst eens gaan waarmaken, want aan een vrijblijvende belofte heeft de ov-reiziger helemaal niets. Call me cynical, maar ik geloof niet deze organisaties niet gaan falen in de realisatie van de gewenste cultuuromslag. De NS en ProRail moeten eens doorkrijgen dat de klant qua prioriteit op nummer één moet staan. Een reis met het openbaar vervoer moet veilig en comfortabel zijn in een schoon vervoersmiddel dat voldoet aan de eisen van de moderne tijd (Wi-Fi, stopcontacten, schermen met reisinformatie). De wijze waarop ProRail en de NS met een charmeoffensief trachten de reiziger centraal zetten tijdens de grote spoorwerkzaamheden rondom de zuidkant van station ’s‑Hertogenbosch van 27 maart 2014 tot en met 16 april 2014 biedt in ieder geval weinig hoop. Gratis koffie en vriendelijke medewerkers ten spijt. Er worden nieuwe spoorverbindingen aangelegd om in de toekomst meer treinverkeer mogelijk te maken tussen Amsterdam en Eindhoven en om het werk veilig en goed uit te kunnen voeren heeft ProRail in een aantal periodes alle sporen nodig. Daar kan de treinreiziger nog begrip voor op brengen en er worden ook tot op heden voldoende bussen ingezet ter vervanging. Echter, er is geen excuus voor de city tour die door de reiziger in Den Bosch gedwongen moet worden afgelegd in de vervangende bus alvorens hij/zij bij het station wordt afgezet. Er is een provisorisch perron aangelegd en er zijn vele verkeersregelaars, maar toch wordt door de bus om onbegrijpelijke redenen via de noordzijde van Den Bosch naar dat perron gereden terwijl het via de zuidzijde ruim tien minuten eerder kan worden bereikt. Dat is voor de forens gedurende de periode van de werkzaamheden waarop vervangend busvervoer plaatsvindt (31 maart 2014 tot en met 16 april 2014) ruim 2 uur extra bustijd boven op het extra uur dat je al standaard krijgt per dag. Een enquêteur voor de NS/ProRail heeft toegezegd dat dit punt van kritiek zal worden meegenomen bij de evaluatie. Toegegeven dat dit in vergelijking met rampen uit de categorie tsunami, hongersnood, genocide, vliegramp, schietincident of discriminatie slechts een minuscuul futiliteitje is, maar blijft staan dat door dit gezeur de forens naar Den Bosch in voornoemde periode wel 15 uur van zijn/haar leven kwijt is aan een oersaaie, trage busreis tussen een industrieterrein in Boxtel en het Paleiskwartier in ‘s‑Hertogenbosch waarvoor je ook nog eens betaald. Die 15 uur en dat geld had beter besteed kunnen worden aan het helpen van slachtoffers van echte rampen. NS en ProRail geef daarom symbolisch die 15 uur terug als vergoeding voor 15 jaar vertragingsellende door jullie management 15 uur per jaar vrijwilligerswerk te laten verrichten voor een goed doel voor de duur van 15 jaar. Echt handen uit de mouwen werk en geen interviews tijdens het verrichten van deze werkzaamheden.
Een ander uur dat moet worden teruggegeven is dat vervelende zomertijd uur. Niet de laatste zondag van oktober, maar gelijk nu en daarna meteen afschaffen dat geschuif met de tijd. Het bioritme van de moderne mens is te bewust voor die schijnzomertijd en krijgt daar een zomertijd-jetlag van. In de jaren van 1946-1976 was er geen zomertijd, van 1977-1980 regelde Nederland de zomertijd zelf en sinds 1981 gelden de regels zoals vastgesteld in een richtlijn van de Europese Unie. De economische argumenten voor en tegen de zomertijd zijn tegen elkaar weg te strepen, maar de echte rechtvaardiging voor de afschaffing kan worden gevonden in het doorslaggevende biologische argument. Het biologische uurwerk van het menselijk lichaam bevindt zich in de diepgelegen hersenkern hypothalamus. Deze biologische klok (de nucleus suprachiasmaticus) bevat 20.000 tot 30.000 zenuwcellen welke periodiek signalen afgeven aan de rest van het menselijk lichaam. Volgens slaaponderzoeker Gerard Kerkhof van het Medisch Centrum Haaglanden is het ritme van deze stroompjes overdag gemiddeld tot hoog en daalt ’s nachts de activiteit. In de hersenen van zogenaamde ‘ochtendmensen’ duurt de slaapwaakcyclus korter: niet ruim 24 uur, maar 23,5 uur waardoor deze mensen eerder moe zijn en ’s ochtends vroeger naast hun bed staan. Bij zogenaamde ‘avondmensen’ daarentegen neemt deze cyclus juist meer tijd in beslag, bijvoorbeeld 24,5 uur en hierdoor komen deze mensen dus pas laat in hun slaapmodus, hetgeen problematisch is bij het toch ’s ochtends vroeg op moeten staan.
Veel mensen, de MohP incluis, ervaren het extra avondlicht in de zomer als positief. Een zenuwbaan verbindt speciale receptoren in het netvlies rechtstreeks met de ‘klokcellen’ in het brein. Wanneer er licht in de ogen valt, krijgen de hersenen een direct signaal dat het dag is. Een dergelijk signaal (wat ook kan worden veroorzaakt door een scherm van een tablet of tv) kan in de avond het slaappatroon flink verstoren. In 2012 ontdekten Canadese wetenschappers dat het zogenoemde PER1-gen van grote invloed is op de omlooptijd van onze biologische klok. Het gen komt voor in twee varianten, genaamd Adenine en Guanine. Mensen die twee keer de eerste variant hebben geërfd van hun ouders (AA) staan gemiddeld 67 minuten eerder op dan personen die twee keer de G-variant dragen, zo bleek uit het onderzoek. Menno Gerkema, hoogleraar chronobiologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, gebruikt de termen ochtend- en avondmens liever niet in wetenschappelijke studies omdat hij deze begrippen te algemeen en suggestief vindt en de meeste mensen tot geen van beide groepen behoren. Wel werkt de lichaamsklok van sommigen echt anders, zodat het voor avondmensen een enorme opgave is om al om negen uur op het werk te verschijnen. Temeer gedurende de zomertijd.
Volgens dr. Marijke Gordijn, werkzaam op de Rijksuniversiteit in Groningen op de afdeling chronobiologie, zijn er aanwijzingen dat een groot deel van de bevolking moeite heeft met het aanpassen aan de zomertijd. Korter slapen kan leiden tot gezondheidsklachten. Slaap is immers erg belangrijk voor de gezondheid (herstel, immuunsysteem, leercapaciteit, geheugen, stofwisseling enz.). Uit onderzoek blijkt dat de late chronotypes die 25% van de bevolking uitmaken en mensen met een kwetsbare gezondheid, zich gedurende de eerste vier weken van de zomertijd maar moeilijk kunnen aanpassen, aldus dr. Gordijn. Vanwege deze risico’s moet de zomertijd, ondanks het positief ervaren extra avondlicht, worden afgeschaft. Ook chronobioloog Till Roenneberg van de Ludwig‑Maximilians universiteit in München pleit fel tegen de zomertijd vanwege de sterke aanwijzingen dat zo’n uurtje tijdsverschil wezenlijk bijdraagt aan het slaaptekort dat mensen oplopen. Vooral in het voorjaar kost het weken voordat mensen zich aan de nieuwe opgelegde tijd hebben aangepast. De wintertijd afschaffen zou naar de mening van Gordijn een slecht idee zijn omdat de wintertijd, de oorspronkelijke tijd, het meest gunstig is. Als de wintertijd zou worden afgeschaft dan zou het namelijk extreem lang donker zijn in de winterochtend, terwijl mensen juist dat ochtendlicht hard nodig hebben. De mens heeft van nature een klok die gemiddeld een eigen periode heeft die langer duurt dan 24 uur, hetgeen betekent dat alle ritmen in het menselijk lichaam (bloeddruk, hartslagfrequentie, slaap, lichaamstemperatuur, hormoonconcentraties, stemming, functioneren zoals rekenen, fijn motoriek etc. fluctueert met een periode van ongeveer 24 uur) de neiging hebben uit de pas te gaan lopen met de 24‑uurs omgeving. De één meer dan de ander, maar de mens heeft van nature de neiging iedere dag iets later naar bed te gaan en iets later op te staan. Dat moet bijgesteld worden en licht, dat in de ochtend via de ogen het brein bereikt, stelt die klok gelijk. Zonder dat licht in de ogen raakt de mens verder uit de pas waardoor op tijd in slaap vallen en opstaan (nog) moeilijker wordt. Avondlicht maakt dat de biologische klok naar een later tijdstip wordt verschoven, het versterkt dus de natuurlijke neiging om sowieso later in slaap te vallen en wakker te worden. In de zomer heeft de mens daar niet zo’n last van, omdat er genoeg ochtendlicht is, maar in de winter zou de mens daar extra problemen door krijgen. Wintertijd afschaffen, zodat er een extra uurtje middaglicht zou zijn in de winter (mits er geen extreem donker weer is) is reeds geen optie vanwege het feit dat het dan in de winter heel lang donker zou zijn in de ochtend. Tot slot zorgt de eerste zomertijdmaandag voor een flinke toename van het aantal hartaanvallen. Zo moeten er op die dag een kwart meer mensen gedotterd worden na een hartaanval dan op normale maandagen. Oké, niet schrikken de kans op een hartaanval is klein en door de zomertijd komt daar maar een klein beetje bovenop. Bovendien liet een andere studie zien dat er de maandag na het laatste weekend in oktober, waarin de wintertijd wordt ingesteld, juist minder hartaanvallen zijn. Al met al, maakt de MohP persoonlijke de keuze om zich in de tijdzone van de Midden-Europese Tijd (MET) / Central European Time (CET) tot de laatste zondag in oktober aan de Engelse tijdzone (Greenwich Mean Time, GMT) te conformeren. Dit is net zo min een 1 aprilgrap als dat Wendy’s ‘Loempia-dag’ in 2014 viel op 1 april.
Loempia-dag 2014

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Aangifte mede mogelijk gemaakt door ING

In een interview met het Financieel Dagblad heeft Hans Hagenaars, directeur Particulieren bij ING, gezegd dat de ING bedrijven de mogelijkheid wil aanbieden om advertenties aan te bieden op basis van het betalingsgedrag van klanten van de bank. Hans Hagenaars geeft daarbij aan dat de ING een speciaal team heeft samengesteld om de betalingen van haar klanten te analyseren, zodat de bank weet waaraan en waar de ING-klanten hun geld besteden. De ING wil mogelijk al in het laatste kwartaal van 2014 van start met een proef met enkele duizenden klanten. De ING wil de kennis over het betalingsgedrag van hun klanten verzilveren naar het verdienmodel van Google. Google harkt namelijk bakken met geld binnen door het tonen van advertenties gebaseerd op de e-mailconversaties van gebruikers van Gmail. Zowel de privacywetgeving als de gedragscode banken staan niet toe dat een bank het betalingsgedrag van haar klanten voor commerciële doeleinden aan derden verkoopt.
De ING geeft ook op haar website aan dat zij nooit individueel herleidbare klantdata zal doorgeven aan derden en dat klanten erop kunnen vertrouwen dat ING uitsluitend gebruik maakt van hun persoonsgegevens wanneer dat ook is toegestaan. Daarom dient de ING van te voren toestemming aan de klanten te vragen en is de proef een zogenoemd opt-in programma, waarbij je alleen meedoet als je expliciet aangeeft dat je mee wil doen. Dit neemt niet weg dat ING-klanten hun verontrusting toonden en dreigen de ING te verruilen voor een respectabelere bank. Ook de politiek roerde zich en PvdA, CDA en D66 willen dat de minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem opheldering geeft over het plan van ING om gegevens van klanten door te verkopen. De MohP geeft hierbij een Brits Lagerhuis “hear, hear” (de Engelstalige uitdrukking van bevestiging of instemming die vaak op incorrecte wijze als “here, here” wordt gespeld) aan de opmerkingen van het PvdA-Kamerlid Henk Nijboer: ‘De privacy van klanten moet voorop staan. De gegevens zijn immers van de klant en niet van de bank. Als grootste bank van Nederland beschikt ING over een grote hoeveelheid gegevens. De bank weet waar, wanneer, aan wie en hoeveel de klant betaald heeft voor diensten of producten. De bank beschikt over deze gegevens omdat zij een nutsfunctie heeft: het betaalverkeer veilig en goed laten verlopen. De gegevens moeten niet worden ingezet voor commerciële doeleinden, laat staan verpatst aan bedrijven.‘ De ING zou in deze commotie toch verstandig moeten zijn en evenals betalingsverwerker Equens, die in 2013 een vergelijkbaar plan had om de transactiegegevens van pinbetalingen te verkopen aan winkeliers, afzien van hun plan. Daarbij houdt de bank hopelijk, in tegenstelling tot Equens, niet vol dat het bedrijven op een integere manier – met respect voor de privacy van pashouders – adviseert.
De ING wil dus de betalingsgegevens van haar klanten verpatsen, maar het zijn hun gegevens en bij een kwaliteitsbank dient een klant er op te kunnen vertrouwen dat de privacy veilig en volledig wordt gewaarborgd. Voor dit verwerpelijke plan van de ING zijn trouwens nog wel ING-klanten nodig die expliciet aangeven aan deze proef mee te willen doen waarbij zij als beloning het risico lopen om te worden bedolven onder persoonlijke reclame. De ING zou er beter aan doen om voor hun klanten de talloze storing bij het internetbankieren, mobiel bankieren of betalen met iDeal te verhelpen. De conclusie is dan ook dat de ING in navolging van de Rabobank dringend behoefte heeft aan een reputatiemanager.
Deze conclusie wordt versterkt doordat de reputatie van de ING zeer kort na het idee om bij wijze van proef de betalingsgegevens van hun klanten te verpatsen aan de hoogste bieder opnieuw ernstig werd geschonden. De 23-jarige Rotterdamse student bedrijfseconomie Reedie met een blanco strafblad wilde dolgraag stage lopen bij de ING-afdeling lease, maar kreeg per ongeluk een interne e-mail waarin hij ‘die boef uit Curaçao’ wordt genoemd. Hij heeft daarop aangifte gedaan van discriminatie door een medewerker van ING die stelt dat deze e-mail ‘een grapje’ was. Omdat discriminatie echt onacceptabel is, heeft Reedie naast de aangifte bij de politie de kwestie ook gemeld bij anti-discriminatiebureau RADAR. De ING laat weten de zaak ‘ten zeerste te betreuren’ en passende maatregelen tegen de betreffende medewerker, een autochtone productspecialist, te hebben genomen. Met de door ING aangeboden excuses is voor de Hogeschool Rotterdam de zaak afgedaan, maar Reedie heeft de daarbij nieuw aangeboden stageplek geweigerd. Een nog luidere “hear, hear” voor deze student van de Hogeschool Rotterdam.
Nog wel een opmerking aangaande het doen van aangifte bij de politie. Op 12 maart 2014 zond de NCRV een aflevering uit van het onderzoeksprogramma ‘Altijd Wat Monitor’ over dat van alle aangiftes die bij de politie worden gedaan, maar vijf procent tot een veroordeling leidt. Schokkend om te horen was verder dat met 80% van de aangiftes bij de politie niets wordt gedaan. Dit ‘terzijde leggen’ leidt tot grote frustratie bij burgers, middenstanders, advocaten en de politieagent zelf. De politie beschikt over een arsenaal aan trucs om een zaak te laten verdwijnen. Deze trukendoos bevat het intern laten verdwijnen van een zaak door een politiechef door deze toe te bedelen aan iemand die ziek thuiszit of aan fictieve medewerkers of fictieve organisatie-eenheden om de werkbakken bij de politie leger te doen lijken. Het moedwillig wegmoffelen van aangiftes veroorzaak berusting in de zinloosheid van de effectuering van het recht op aangifte. Natuurlijk moeten de politie en het Openbaar Ministerie kansloze aangiftes (geen bewijs, geen zicht op een verdachte c.q. daderindicatie), die uiteindelijk tot een onvermijdelijk sepot leiden, kunnen afsluiten zonder daar te veel tijd en capaciteit (lees: geld) in te hoeven steken. Echter, door capaciteitsgebrek bij de politie om de 3000 (!) aangiftes per dag – mede ingegeven doordat de politiek het doen van aangifte (de ‘aangiftestroom’) fanatiek stimuleert en faciliteert (aangifte via internet) – te verwerken en de druk die er ligt bij de politiekorpsen om een hoog oplossingspercentage van zaken te halen, worden toch zelfs aangiftes waarbij de burger met sterke aanwijzingen komt om de zaak op te lossen (het mes waarmee gestoken is of het videobandje waarop de dader zeer duidelijk herkenbaar in beeld is, maar toch volgens de normen van de rechtbank in de Eindhovense kopschoppers zaak in zijn privacy wordt gerespecteerd) wegens prioriteitsgebrek op creatieve wijze door oom agent weggemoffeld. Blijft staan dat het geweldig is dat Reedie aangifte heeft gedaan van discriminatie (met daarbij de e-mail van de ING-medewerker als sterke aanwijzing). Nu gewoon dagelijks bij de ‘Wouters’ (meervoud van Wouter) blijven zagen en zeuren totdat zij daadwerkelijk iets met deze aangifte gaan doen en dat we in deze rechtsstaat niet weer criminaliteit gedogen van witte boorden.
Daarnaast nog een opmerking over discriminatie. Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) geeft in het Jaarrapport Integratie, geschreven op verzoek van het ministerie van Sociale Zaken, aan dat niet-westerse jongeren vaak last hebben van vooroordelen. De Sociaal Economische Raad (SER) komt binnenkort met een advies om discriminatie op de werkvloer aan te pakken en ook minister van Sociale Zaken Lodewijk Asscher wil discriminatie op de arbeidsmarkt aanpakken. De minister roept daarom sollicitanten die discriminatie ervaren op om aangifte te doen: “Discriminatie is strafbaar. Als bedrijven discrimineren moeten ze worden aangepakt.” Weer weliswaar de standard politieke oproep tot het doen van aangifte door de burger, maar discriminatie is op dit moment een trendy topic en is dus wellicht prioriteitsgevoelig bij de opsporingsinstanties. Maar dan wel alle discriminatie aanpakken, dat wil zeggen op basis van ras, godsdienst (waaronder ook begrepen levensovertuiging), seksuele voorkeur, geslacht én leeftijd. Op de hopelijk retorisch gestelde vraag van Eva Jinek in het programma Eén op één van KRO/NCRV of positieve discriminatie de oplossing is gaf Asscher desondanks een duidelijk ontkennend antwoord. Een terechte nee! Immers, ook bij positieve discriminatie blijft sprake van discrimineren. Het moet onbevooroordeeld gaan om iemands kwaliteiten.
Tot slot een tip aan de Rabobank, die zeer terecht forse kritiek kreeg te verwerken naar aanleiding van het Libor-schandaal en gelukkig goed heeft geluisterd naar zijn achterban, te weten: de lokale bankiers van de Rabobank die juist de goede naam van deze bank hebben opgebouwd, door de opgelegde boete niet als aftrekpost op te geven aan de Belastingdienst. De bancaire sector verdient het om de rest van dit millennium als hoofdveroorzaker van de huidige economische crisis onder een vergrootglas te liggen en zeer kritisch te worden benaderd bij een oneerlijk en falend gedrag. Daardoor staat op dit moment de reputatie van de ING in het bijzonder onder druk door voornoemde missers, maar daar zou de Rabobank van kunnen profiteren. Hiervoor dient de Rabobank duidelijk uit te spreken om als eerlijk bedrijf met een belangrijke nuts functie over de betaalgegevens van haar klanten te waken en een Rotterdamse bankier in opleiding een stageplek te geven op basis van zijn kwaliteiten en niet reeds op voorhand te diskwalificeren als boef vanwege zijn Antilliaanse afkomst.

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

De ‘Lekker belangrijk’ mantra

Om ergernissen en frustraties over faalgedrag niet je leven te laten bepalen, moet je de talloze ‘triggers’ hiertoe, welke dagelijks in de diverse media aan het licht worden gebracht, alsook die waarneembaar zijn bij een gemiddelde participatie in de maatschappij zo nu en dan toch trachten buiten te sluiten met de mantra: “Lekker belangrijk”! Soms ook gewoon tegen beter weten in. Ja, het is belangrijk om de Filipijnse medebewoners van deze aardbol te helpen nadat de tyfoon Haiyan hun huis en haard ontnam. De ergernis over het egocentrische graaioptreden van de meeste BN-ers voor giro 555 is dan lekker belangrijk. Natuurlijk siert het een welvarendere persoon om niet te koketteren en te pochen met de bijdrage aan een inzamelingsactie en was de bekendmaking van de bijdrage van het Nederlandse voetbalelftal voor de Filipijnen van € 50.000,- wellicht slechts een arrogante marketingactie van een hiertoe door de KNVB ingehuurd bureau. Het zuur dat je opbraakt door het met veel opsmuk melden van het binnentrekken van een groter bijdrage voor de samenwerkende hulporganisaties dan € 5,- door een BN-er bij een Nederlander die moet rondkomen met een bijstandsuitkering of de stompzinnige financiële Project X-actie van Trijntje Oosterhuis die een bankroet of schuldsanering veroorzaken kun je gewoon even wegslikken door zelfgemaakte koekjes te kopen van je 12-jarige buurmeisjes die de hele zondag heeft staan bakken met haar Filipijnse leeftijdsgenootjes in gedachten. Lekker belangrijk of het een recept was van haar (groot)moeder of van Rudolph van Veen bij 24Kitchen.
Ook lekker belangrijk zijn de plannen van de minister van Onderwijs Jet Bussemaker inzake de afschaffing van de ov-jaarkaart voor studenten. Het rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau ‘De Studie Waard’, het overleg tussen de overheid en de openbaarvervoersbedrijven en de verdeeldheid over een alternatief tussen de coalitie van VVD en PvdA en de oppositiepartijen als D66 en GroenLinks ten spijt, maar het feit blijft dat studenten, die erg hechten aan het behoud van de ov-kaart, veelal het openbaar vervoer nodig hebben om van huis naar onderwijsinstelling, stages en andere bijeenkomsten in het kader van de studie te reizen. Een minimaal alternatief om het volgen van onderwijs mogelijk te maken totdat online seminars verdere reisbezuinigingen mogelijk maken, is het via de ov-chipkaart verschaffen van een vervoersabonnement voor de noodzakelijk reistrajecten ten behoeve van onderwijs. Toegegeven dient te worden aan de student en scholier dat dit hun gevoel van vrijheid beperkt en een verdere verschraling van de studietijd betekent, maar een totale afschaffing van de ov‑studentenkaart houdt voor vele aankomende studenten en scholieren in dat zij moeten kiezen voor een studie in de buurt. En dat is enorm balen als je in Staphorst, Meppel of Biervliet woont en je wilt in Amsterdam een studie volgen.
Voorts is, zonder de bedoeling om hoogdravend te worden, de ‘5 decemberfeest discussie’ omtrent ‘Zwarte Piet’ in zoverre lekker belangrijk omdat dit het negatieve element van de hedendaagse discussie in algemene zin naar voren brengt, namelijk het (dwingend) willen opleggen van een superieur verklaarde mening aan een ander. Voorop dient te worden gesteld dat Sint-Nicolaas a.k.a. de Goedheiligman en de Bisschop van Myra bij geen enkel kind onderscheid maakt op basis van zijn of haar ras. Omdat het traditionele kinderfeest Sinterklaas zwaar ligt verankerd in de Nederlandse cultuur en vele mensen hier grote waarde aan hechten, vereist een aanpassing van de belangrijk hoofdfiguur Zwarte Piet in het Sinterklaasfeest, die door een groeiend aantal mensen in de samenleving als kwetsend wordt ervaren vanwege het verband dat zij zien tussen deze karikatuur van zwarte mensen en slavernij, juist tijd en inlevingsvermogen in elkaars standpunten. Goede en beschaafde communicatie zonder bedreigingen met geweld is daarbij een must. Zoals (cabaretier en hoofdpiet) Erik van Muiswinkel in een helder en beschaafd gesprek met Humberto Tan bij RTL Late Night al reflecterend aan de strip Sjors en Sjimmie illustreerde, zal uiteindelijk naar verloop van tijd toch ook een evolutie van het uiterlijk van Zwarte Piet plaatsvinden. In zoverre kan vicepremier Lodewijk Asscher dan ook worden gevolgd dat de oproep van de Verenigde Naties aan het kabinet om een nationaal debat over Zwarte Piet te organiseren niet nodig is.
Een aantal andere triggers die de afgelopen tijd ook lekker belangrijk waren. Allereerst de usual suspect D66. De D66-fractie in de Provinciale Staten van Noord-Brabant heeft een initiatiefvoorstel ingediend voor een andere provincienaam. D66 is van mening dat het woord Noord weg kan en Brabant volstaat. Nu inderdaad de inwoners zich van deze provincie zich Brabander voelen en noemen is dat op zich logisch en gaat de jeuk die ontstaat naar aanleiding van de motivering van D66 initiatiefnemer Jeroen Hageman voor het voorstel, te weten dat het een nieuwe maar vertrouwde naam is die beter past bij onze identiteit en we ons hiermee nog zelfbewuster gaan richten op onze uitdagingen richting Europa en de rest van de wereld, van zelf weer weg als je maar niet gaat krabben.
De volgende was een enigszins grappige trigger. Na Lance Armstrong kwam een nieuw dopingschandaal in de topsport aan het licht. Deze keer niet binnen de wielersport, maar werden bij 60 tests die de Koninklijke Belgische Duivenliefhebbersbond liet doen in een Zuid-Afrikaans lab in de poep van een paar Vlaamse topduiven sporen van doping gevonden. Behalve coke hadden deze snuifduiven ook sporen van anabolen in hun ontlasting die er voor zorgen dat ze gaan als een straaljager. In Nederland zijn volgens woordvoerder Carmen van Schaijk van de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie nog geen duiven zijn betrapt op het gebruik van cocaïne. De vraag die blijft hangen is of in 2014 niet alsnog een Nederlandse duivenmelker de duivensport in diskrediet zal brengen door op te biechten toch ook de snavel van zijn topduif zo nu en dan in het witte poeder te hebben gehangen. Gelukkig zal de NOS dat zeker niet zo uitgebreid gaan belichten als de dopingbekentenis van mr. Colgate Michael Boogerd.
Verder was de kleutertoets eveneens een behoorlijk ‘lekker belangrijk trigger’. Een Kamermeerderheid bestaande uit het CDA, SGP, ChristenUnie, SP, GroenLinks, D66 en de PvdA steunde gelukkig de motie tegen de invoeren van deze toets voor kleuters. Dit hield dus een nederlaag in voor de voorstanders van deze toets die nu hopelijk ook zullen afzien van eventuele plannen voor een foetusexamen in de baarmoeder dat op een vruchtwaterdichte iPad Air zou kunnen worden afgenomen.
Wat ook lekker belangrijk is? Het ego van Sheikh al-Mayassa van Qatar, de koper van het drieluik van Francis Bacon, Three Studies of Lucian Freud, waarvoor het obscene en walgelijke recordbedrag van 142,4 miljoen dollar (106 miljoen euro) werd neergeteld. Deze banale gelduitgaven voor status van de mega rijken beperkt zich niet enkel tot de voetbalsport, de filmwereld en de bancaire sector, maar heeft ook de kunstwereld stevig in zijn greep.
Om even een extra spotje te zetten op voornoemde bancaire sector, welke sinds 2008 toen de wereldwijde economische crises epidemie uitbrak een ware pandemie aan triggers voor ergernissen, boosheid en frustratie heeft veroorzaakt. De Rabobank sloeg zichzelf geruime tijd flink op de borst omdat zij dachten als enige Nederlandse bank door de de financiële crisis te zeilen met een schoon blazoen, maar ook bij deze bank raakte de poep de spreekwoordelijke ventilator. En hoe! Volgens het tv-programma De Rekenkamer poept de gemiddelde Nederlander per jaar bijna 55 kg, doch dat is niets vergeleken bij de hoeveelheid stront die er bij de internationale tak van de Rabobank door de air conditioner kwam. De Rabobank kreeg namelijk een boete van 774 miljoen euro opgelegd vanwege betrokkenheid bij het zogenoemde Libor-schandaal. Aan het licht kwam dat ongeveer dertig handelaren van de Rabobank van 2005 tot en met 2011 samenspanden met collega’s van andere internationale banken om het internationaal veelgebruikte rentetarief Libor te manipuleren. Volgens de toezichthouders zou de Rabobank het rentetarief hebben gemanipuleerd door valse data aan te leveren. Naar aanleiding van dit schandaal is, nadat hij zijn lekker belangrijke excuus had aangeboden, bestuursvoorzitter Piet Moerland opgestapt. Piet Moerland beloofde tevens dat de medewerkers van de Rabobank die betrokken zijn bij dit schandaal worden aangepakt. Die ‘sorry’ van de Rabobank topman krijgt natuurlijk pas echt enige waarde wanneer betrokkenen en verantwoordelijken voor het Libor-schandaal binnen de Rabobank bij hun ontslag een nogal ruimhartige ontslagvergoeding meekrijgen. Waar blijft toch de strafrechtelijke vervolging voor de witteboordencriminaliteit in de financiële sector? Is een slecht geacteerd excuus van bankiers, economen, verzekeraars, hypotheekverstrekkers, adviseurs, accountants, beleggers, effectenhandelaren en anderen die in deze sector crimineel gedrag hebben vertoont echt voldoende om niet te worden bestraft voor overdadige graaigedrag. Vooralsnog blijft de bestuurlijke tak van de trias politica (de driemachtenleer, zoals beschreven door Franse verlichtingsfilosoof Charles de Montesqieu) in dit verband behoorlijk mild. Zo heeft minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem enkel aangegeven het ‘niet redelijk’ te vinden als vertrekkend Rabobank-bestuurslid Sipko Schat een ontslagvergoeding van 5,4 miljoen euro mee zou krijgen.
Een ander lid van het kabinet minister van Infrastructuur Melanie Schultz-van Haegen neemt ook al zulke lekker belangrijke maatregelen nadat bleek dat ProRail de wet had overtreden door jarenlang willens en wetens een groot veiligheidsrisico op het spoor verzwegen aan haar en de Tweede Kamer te hebben verzwegen.
Wel wordt daarentegen een lekker belangrijke verkeersboete opgelegd aan een man uit Zwijndrecht omdat hij een parkeerkaartje dat nog een uur geldig was had doorgegeven aan een andere bezoeker. Afstraffen dat mensen sociaal gedrag naar elkaar vertonen is een belangrijk moto van het huidige kabinet. De Zwijndrechter had gewoon netjes bij de gemeente Zwijndrecht zijn te veel betaalde parkeerheffing moet terugvorderen. Excuus voor de enigszins cynische ondertoon hierbij.
Wat schijnbaar ook lekker belangrijk wordt gevonden is de explosieve toename van het aantal GHB‑verslaafden. De documentaire ‘Knock Out in Brabant’ van het VARA-programma Zembla leert dat GHB (gamma-hydroxyboterzuur) een vloeibare drug is die wordt gemaakt van onder meer gootsteenontstopper en velgenreiniger. Tegenwoordig is GHB razend populair onder jongeren in de Nederlandse provincie. Het gevolg van deze “onschuldige” partydrug, die voor een opgewekte stemming zorgt en de seksuele lust vergroot, is dat de gebruiker ‘nok gaat’. Je verliest het bewustzijn of je raakt zelfs in coma na gebruik van GHB. Wie teveel neemt raakt niet alleen bewusteloos maar loopt kans op hersenschade of kan stikken in zijn tong. Ook vallen er doden als gevolg van GHB-gebruik. Niet alleen onder de gebruikers van het gootsteenontstopper en velgenreiniger mixdrankje, maar ook door GHB-verslaafden. Zo reed een 28-jarige GHB-verslaafde in Grave de 15-jarige Camille Haans dood. Camille Haans stak met haar fiets de weg over op een plek waar dat niet mag, maar het drugsgebruik van de man en de roekeloze rijstijl (hoge snelheid en onder invloed van GHB en speed) droegen in grote mate bij aan het ongeluk. De rechtbank veroordeelde de 28-jarige man voor roekeloos rijden, maar sprak hem van dood door schuld. Tevens heeft de rechtbank bepaalt dat de man moet afkicken van zijn ernstige verslavingen (minimaal een jaar in een beveiligde kliniek) en drie jaar geen auto mag besturen. Het Openbaar Ministerie is tegen dit vonnis in hoger beroep gegaan. Wellicht dringt het de politiek en de rechtspraak nog onvoldoende door dat gamma-hydroxyboterzuur een zeer verslavend goedje is en het één van de moeilijkste drugs blijkt om van af te kicken. ‘Cold turkey’ afkicken kan zelfs levensgevaarlijk zijn. In de uitzending van Zembla geeft hoogleraar Verslavingszorg Cor de Jong van de Radboud Universiteit in Nijmegen aan dat het de verslavingszorg goed is gelukt om GHB-verslaafden veilig en comfortabel te laten stoppen. Door medicinale GHB toe te dienen, bouwt de verslavingszorg het gebruik van GHB langzaam af tot de verslaafde is afgekickt van het middel. Dit gebeurt tijdens de zogenaamde ‘detox’, waarbij de verslaafde gedurende die periode in een verslavingskliniek wordt opgenomen om te ontgiften. Echter, de terugval is een hardnekkig probleem. Veel afgekickte GHB-gebruikers vallen daarna weer snel terug in hun oude gewoonte. Zo’n 30 procent houdt het vol. Maar meer dan 60 procent valt terug, waarvan de helft ernstig. Die terugval is groter dan de terugval bij alcohol of bij heroïne, aldus hoogleraar De Jong. De Brabantse verslavingsinstelling Novadic-Kentron heeft geen methode om te voorkomen dat GHB-verslaafden die zijn afgekickt opnieuw terugvallen in hun gebruik. Iemand met een gezond verstand vindt dat mensen die schoonmaakmiddelen drinken niet helemaal lekker zijn, maar dat GHB‑verslaafden na het afkicken een vervolgtraject en nazorg krijgen is dus wel echt belangrijk.
Tot slot positief nieuws dat wel lekker belangrijk is dat TNO in opdracht van het ministerie van Defensie een soort vangnet heeft ontwikkeld dat afgevuurde granaten onschadelijk of minder schadelijk maakt. Het vangnet zorgt ervoor dat het ontstekingsmechanisme van het projectiel beschadigd raakt en dat de raket niet ontploft. De granaat kan door het vangnet heen dringen en als blindganger verder gaan maar met een veel kleinere vernietigende kracht. Na het vangnet kan de granaat worden opgevangen door een pantserlaag, die vervolgens de lading koper die kan vrijkomen uit het projectiel blokkeert waardoor deze lading minder schade aanbrengt. TNO heeft nu hopelijk tijd om in de campagne tegen de zogeheten ‘killer robots’ een soort elektromagnetische puls te ontwikkelen die er voor zorgt dat deze cyborg wapensystemen enkel nog tot bloemschikken in staat zijn en een post-apocalyptische strijd met Gibson Rickenbacker (Jean Claude Van Damme in de film ‘Cyborg’ uit 1989) of Luc Deveraux (wederom Jean Claude Van Damme, maar dan in de film ‘Universal Soldier’ uit 1992) in de toekomst geen lekker belangrijke realiteit wordt, maar beperkt blijft tot het witte doek.
Als toegift nog even dit. T-Mobile is lekker belangrijk op 18 november 2013 officieel gestart met het 4G-netwerk. De dekking is echter extreem beperkt. Slechts in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en delen van Den Haag kunnen 100.000 klanten gebruik maken van het 4G-netwerk. T-Mobile is van plan om eind 2014 een meerderheid van de T-Mobile klanten toegang te bieden tot 4G. Daarmee beloven ze nog geen landelijke dekking en komen ze zeker voorlopig hun slogan dat bij T-Mobile iedereen van 4G profiteert totaal niet na. Ondanks deze falende actie van T-Mobile toch even op de tanden bijten. De mantra ‘Lekker belangrijk’ grommen en daarna met vreugde de kreet: “Viva la Wifi!” uitschreeuwen.

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Boze suikerjunkies

Na een deprimerende troonrede vol bezuinigingen als gevolg van een vals welvaartsniveau bekostigt op een flinke creditcard, bevindt Nederland zich volgens de woorden van koning Pils (voorheen: prins Pils) in de transitie van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij. Dankzij Lucky TV hoor ik (koning) Willem-Alexander nu alles zeggen in een plat Haags dialect, gevolgd door een paardenlach van (koningin) Maxima en haar standaard catchphrase dat hij een beetje dom was met een licht Argentijns accent. René Gude, denker des Vaderlands, die in mei 2013 Hans Achterhuis opvolgde en volgens de website www.denkerdesvaderlands.nl een democratisch ingestelde, maatschappelijk bewogen denker is die zich inzet voor de popularisering van de filosofie en filosofische verdieping van het onderwijs (bildung), probeerde bij DWDD het Nederlandse volk wat op te beuren. De kiezer had op Prinsjesdag een historisch laag vertrouwen in het kabinet Rutte 2. Slechts 14 procent gelooft nog in de huidige ministersploeg. Daargelaten de voor de hand liggende vraag: wie in hemelsnaam tot die 14% behoort (behoudens de leden van het kabinet zelf)?, is de algemene stemming in de steeds mondig wordende Nederlandse samenleving door de verandering en onzekerheid grofweg onder te verdelen in 50% bang en 50% woedend. Hoewel een samenleving die zich evolueert naar een verbeterde staat zeer positief is, is het humeurmanagement dat Gude bedrijft om deze angst en boosheid bij het Nederlandse volk te bestrijden, zoals het vermijden van het woord verandering en het bezigen van het woord verbetering, te simplistisch gedacht. Verder gaat mijn bloed juist koken van zijn stelling dat ‘wij’ een stinkend rijk land zijn dat met enorme spaartegoeden de economische crisis te lijf kan gaan. Die woede wordt niet veroorzaakt door de bestrijdingsmethode van de crisis met spaartegoeden (investeren in duurzame innovatie met geld dat vrijwel ‘stilstaat’ op een spaarrekening is mijns inziens in crisistijd top), maar door het wij-gebruik van Gude. Wij zijn namelijk helemaal niet stinkend rijk met enorme spaartegoeden. Als dat het geval was dan konden ‘wij’ ‘onze’ (staats)schuld ook wel gewoon betalen. Er zijn in Nederland aan de ene kant van het financieel-economisch spectrum mensen met enorm veel spaartegoed en aan de andere kant mensen met enorme schulden. Daarenboven heeft ‘onze’ Nederlandse overheid ook een enorme schuld. Kortom, te simplistisch humeurmanagement van Gude in een poging om positivisme te verkopen.
Uit onderzoek van de Vrije Universiteit (VU) Amsterdam, in opdracht van dagblad Trouw, blijkt dat de Nederlander boos is. De Nederlandse kiezer is niet bang voor de economische crisis, werkloosheid en klimaatverandering, maar is daar juist heel erg boos over. Zoveel boosheid heeft geresulteerd in walging over politieke partijen. Alleen het horen van de stem van een politicus, ongeacht welke politieke partij, of zelfs al die van politieke correspondenten als Frits Wester, Ron Fresen of Monique van der Heijden kan leiden tot spontane braakneigingen (sterke maag) dan wel het kots gedrag van het niveau van een zwaar bezopen Engelse tiener tijdens een zuipvakantie op het Griekse Kavos (zwakke maag). Wie vorig jaar nog op VVD-premier Mark Rutte stemde, voelt nu vooral plaatsvervangende schaamte voor hem (ook Mark zelf blijft vooral proberen dat schaamrood weg te lachen) en PvdA-leider Diederik Samsom wordt nu nog maar door erg weinig kiezers (slechts Diederik zelf en zijn vermeende vriendin PvdA-woordvoerder Saar van Bueren) als ‘inspirerend’ bestempeld. VU-onderzoeker en politicoloog André Krouwel maakte een ‘emotionele begroting’ van Nederland. Volgens Krouwel zit Nederland niet alleen financieel op het randje, maar ook emotioneel. Als mensen zo boos zijn en zo weinig hoop hebben, is bezuinigen het laatste wat je moet doen, aldus onderzoeker Krouwel. Die investeringsboodschap is dus wel helder, maar toch slaat het kabinet Rutte 2 dit advies telkens weer in de wind.
Ter illustratie een aantal gevallen waar je als Nederlander de afgelopen tijd boos, bang, machteloos en/of moedeloos van zou hebben kunnen worden.
Het feit dat ondanks de gestelde Europese eenwording accijnzen op alcohol, tabak en benzine in Nederland zo extreem zijn dat het zich nu zelfs al loont om vanuit Utrecht voor deze producten naar België of Duitsland te rijden om daar boodschappen te doen. Nederland prijst zich hiermee uit de markt en dat brengt juist minder accijnsopbrengsten in de schatkist en zorgt bovendien voor banenverlies (in de grensstreek).
De 3,4 % prijsverhoging op het treinkaartje die de NS in 2014 wil invoeren en welke staatssecretaris Wilma Mansveld van Infrastructuur en Milieu niet van plan is om tegen te houden. Volgens Mansveld sluit de prijsverhoging aan bij de afspraken die de overheid met de NS heeft gemaakt. De prijsverhoging bij de NS is voor het grootste deel het gevolg van de inflatie, maar er komt ook 1% bij omdat de NS vanaf 2015 meer moet gaan betalen voor het gebruik van het spoor. Het is echter onaanvaardbaar dat de rekening bij de reiziger wordt gelegd. Ook werd duidelijk dat de NS bij winterweer langere treinen gaat inzetten. Dit is slechts vals positief nieuws omdat dit met de standaard winterweerdienstregeling van de NS bij (de aankondiging van de weersverwachting van) het eerste de beste sneeuwvlokje enkel betekent dat de treinreiziger op een ijskoud perron een half uur staat te wachten op een langere intercity in plaats van op een kortere intercity.
Het laten prevaleren van het economisch belang van Nederland en de graaiwinsten van de olie- en gasindustrie boven het voorkomen van aardschokken en nadelige milieueffecten door fracken door minister Henk Kamp van Economische Zaken. Fracking of hydraulic fracturing (= hydraulisch kraken) is schadelijke voor de natuurlijke drinkwatervoorziening. Deze methode om schaliegas vrij te maken door millimetergrote scheurtjes te creëren in het brongesteente waar het gas in opgesloten zit, gebeurt door water, zand en een grote hoeveelheid chemicaliën onder hoge druk in een boorput te pompen. De toegevoegde chemicaliën moeten corrosie voorkomen, de groei van bacteriën remmen en de stromingsweerstand van de bodem verlagen. Bij zuivere winning van aardgas dat niet nodig. Volgens een in 2012 door de Nederlandse Olie en Gas Exploratie en Productie Associatie (NOGEPA) gepubliceerde lijst bevinden zich onder de meest gebruikte fracchemicaliën schadelijke stoffen als carcinogene benzeen en formaldehyde.
Uit onderzoek van het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam blijkt dat wie suikers tot zich neemt steeds meer wil, ook als het hongergevoel verdwenen is. Voedselproducenten spelen bewust in op deze verslaving bij de consument. Paul van der Velpen, directeur van de GGD in Amsterdam, is van mening dat de overheid verslavende suiker moet belasten. Meer belasting is evenwel niet de oplossing voor het suikerjunkies probleem. Het gebruik van verslavende en vaak onnodig toegevoegde suikers door voedselproducenten dient aan banden te worden gelegd en hierop dient door de overheid streng toezicht te worden gehouden. Verder dient de consument bewust te worden gemaakt voor suikerverslaving door bijvoorbeeld, zoals ook GGD-directeur Van de Velpen voorstelt, op frisdrank een verplichte sticker te plakken waarop wordt gewaarschuwd voor de verslavende werking van suiker en dat het product bij overmatig gebruik slecht voor de gezondheid is. Ook moeten producenten bij misleidende reclame van voedsel met veel suiker, zoals het geval is bij sportdrankjes, worden aangeklaagd en bestraft. Dezelfde maatregelen dienen bovendien ook te worden genomen voor gevaarlijke kunstmatige zoetstoffen en suikervervangers als aspartaam (E951).
Tot slot de megalomane HOV (Hoogwaardig Openbaar Vervoer) plannen die de (lokale) overheden de Nederlandse burger kost-wat-kost door de strot wil duwen als een gans die met een trechter in zijn snavel tot en met zijn hals wordt vet gemest voor een stevige ganzenleverpaté. Hoogwaardig openbaar vervoer, afgekort HOV, is een term voor stads- en streekvervoer dat voldoet aan hoge eisen op het gebied van de doorstroming (hoge gemiddelde rijsnelheid). Andere kenmerken zijn comfortvoorziening en reisinformatie bij zowel de haltes als in het voertuig. Bij HOV wordt ook de uitstraling erg belangrijk gevonden omdat men het totale vervoersconcept als een ‘product’ aan de reiziger wil kunnen ‘verkopen’. Naast de HOV plannen in Utrecht, Arnhem, Enschede, Hengelo en Almelo is de maniakale HOV-gekte in Eindhoven helemaal losgegaan. Er was al HOV naar Eindhoven Airport, maar de HOV-projectontwikkelaars gaan de commerciële OV-maakbaarheid nu pas echt bij de Eindhovense burger met gepast geweld anaal inbrengen met de projecten HOV1 (Eindhoven-Veldhoven) en HOV2 (Eindhoven‑Nuenen). René Scheepers is als projectmanager het gezicht van het project. Hij is de bewaker en eindverantwoordelijke van het projectproces van de 2e HOV-lijn in Eindhoven. Nu wil forens René, die zelf 30 kilometer buiten Eindhoven woont, voor de realisatie van zijn ‘Hi‑Tech’ busbanen en -haltes in Eindhoven samen met de gemeente Eindhoven legaal meer dan een paar honderd bomen gaan kappen. De bomenmoordenaars beloven op inspraakavonden en via hun communicatiekanalen de verontruste buurtbewoners van de diverse lanen, straten, wegen en paden waar de mooie, gezonde bomen worden gekapt ter compensatie nieuwe ‘boompjes’. Dit dient bij de strafmaat voor René en diens medeverantwoordelijken echter niet te zwaar mee te wegen ter verlichting. Voor als het Internationaal Strafhof voor milieuzaken in de toekomst René Scheepers wil opsporen: http://www.hov2.nl/pagina/159/maak-kennis-met/. Nog twee adviezen voor René Scheepers: 1. Ga lekker samen met de lokale overheid in je eigen straat en tuin alle bomen kappen om een busbaan te instaleren met een halte voor je eigen voordeur. 2. HOV-innovatie, één woord, ook te gebruiken bij vijf letter Lingo: METRO.

Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Een kapotte, geïsoleerde Kelder?

‘Geïsoleerd zitten’ was de wielerterm van de dag gisteren. Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra gebruikte deze term om aan te duiden dat Christopher Froome alleen was komen te zitten in de groep der favorieten. Bij Tour de Jour op RTL 7 gaf Michael Boogerd te kennen dat de Sky ploegleiding zondag in handen was van de grote baas Dave Brailsford en dat dit de mogelijke oorzaak was van het waardeloze optreden van de Sky wielerploeg in de ondersteuning van hun kopman ten opzichte van het superieure optreden dat een dag eerder was vertoond door dezelfde ploeg. Op zaterdag stond Richie Porte nog in tweede positie klaar om als luxe reserve bij eventueel malheur van kopman Froome de aspiraties van team Sky voor een opvolgende tourzege te kunnen continueren. Een dag later was alles geheel anders. Porte blies zichzelf op als laatste knecht van Froome op de eerste berg van de dag en verloor uiteindelijk 17:59. De wieleruitdrukking ‘jezelf opblazen’ moet in deze natuurlijk niet te letterlijk worden genomen en is enkel terroristisch voor de betreffende renner zelf die hierdoor een zwaar ellendige etappe beleefd. Daar bleef het overigens niet bij qua ellende voor de mannen in het zwart-blauw. Peter Kennaugh viel met fiets en al in een ondiep stukje bebost ravijn en Vasil Kirjenka haalde de tijdslimiet niet en werd uit de strijd genomen. Voordat ik een bruggetje ga slaan tussen deze negende etappe van de Tour de France van 2013 en een discussie met Jort Kelder bij Knevel & Van den Brink wil ik nog even stilstaan bij een grappige opmerking van Wout(er) Poels die een NOS-verslaggever (Jeroen Stekelenburg?) waarschuwde voor een vrachtwagen die hem tijdens een interview dreigde plat te rijden. Heel droog merkte Wout op, terwijl hij op een hometrainer een cooling down deed, dat het weleens het laatste tourinterview van de NOS kon zijn als de interviewer en zijn camera- en geluidsman niet opzij zouden gaan voor een passerende vrachtauto. De NOS-verslaggever bedankte Poels weliswaar, maar bracht Wout vervolgens wel aan het huilen door bij zijn geweldige prestatie (7e plaats in rit 9) te refereren aan de verschrikkelijke valpartij van Wout Poels in de Tour van 2012 die hem bijna het leven kostte en de heroïsche wijze waarop hij zich heeft teruggeknokt naar een niveau waarmee hij zich weer kan meten met de besten in een bergrit in de Tour. Het voormelde bruggetje zit in de theses van Michael Boogerd. Een zenuwlijdende ploegbaas die zijn renners zich kapot laat rijden met alle gevolgen van dien. In de discussie aan de tafel van het EO programma van Andries Knevel en Tijs van den Brink tijdens hun gesprek met Jort Kelder en Hans Spekman (PvdA) ging het over de vraag of de top-inkomens in het bedrijfsleven aan banden moeten worden gelegd? Geld is de hoofdmotivatie van het menselijk bestaan volgens Kelder en als reden waarom er weinig toppers bij de overheid gaan werken, gaf hij als verklaring dat niemand zich voor een salaris tot de Balkenende norm kapot zou werken. Daargelaten dat er naast geld in het leven ook andere beweegreden zijn om voor de overheid te willen werken, erger ik mij op meerdere manieren mijn boxershort als een string in mijn naad aan de door die bretelsfetisjist gebezigde uitdrukking ‘kapot werken’. Net alsof die graaiende topondernemers zich allemaal de ballen uit hun broek werken. Begrijp me goed er zijn ondernemers die enorm hard werken, maar er zijn ook loonslaven bij de overheid die zich helemaal scheel arbeiten. De rechtvaardiging in de financiële vergoeding hiervoor ontbeert in een zeer groot aantal gevallen. Bovendien heb je het leven niet helemaal begrepen als je jezelf kapot werkt. Als workaholic preek ik nu ook tegenover mezelf, maar het lijkt mij een gezond adagio om te werken om te kunnen leven en niet om te leven om te kunnen werken. Om woord bij daad te voegen gooi ik de pannen erop. Ik heb mijn computer uitgezet, ben het gebouw uitgelopen en sta nu op het perron in de zomerzon op de trein te wachten met een mango sapje ter verkoeling dat ik van ProRail heb gekregen vanwege de overlast op het station in Den Bosch. Ik streef naar een gezond, verantwoordelijk arbeidsethos. Dus van mij mag Jort lekker geïsoleerd komen te zitten als hij zich voor een monsterlijk salaris kapot wil werken. Zes plankjes om hem heen en in zijn houten pyjama (zonder bretels) met tuin op zijn buik naar het grote onbekende. Echter, eerlijk gezegd kan ik mij Kelder niet echt hard werkend voorstellen. Hij is toch meer het type dat op een eenvoudigere wijze zijn doekoe wenst binnen te harken.

Standaard