(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

Randstadzilla

Het is een bewolkte, grijze maandagochtend in de herfstvakantie na een heerlijk nazomers weekend. Op het perron van de door maniakale verbouwingsdrang getroffen NS ontstaat bij een sociaal‑liberale forens, die wars is van de ondoordachte, pragmatische noodverbandjes waarmee juist het zichzelf als sociaal-liberalen kwalificerende D66 vaak op de proppen komt om zware slagaderlijke problemen in de Nederlandse maatschappij te stelpen, wel eens het fictieve verlangen dat Moeder Aarde uit een portaal in de diepste trog van de Indische oceaan een soort monsterlijk zeewezen laat herrijzen om de balans in de natuur te laten herstellen. Een dergelijk mythisch schepsel dat wordt ingezet als het noodzakelijk kwaad om de kop van het laatste visieloze gedrocht af te bijten. Een gedrocht dat de betweterige frontman van het toch meer als VVD‑light te typeren liberaal‑politieke clubje op zondagochtend bij een rechts georiënteerd opinieprogramma onbeschaamd aan het promoten was. Om geen misverstand te laten bestaan dient eerst en vooral het fictieve karakter van dit verlangen met klem te worden benadrukt. Niemand mag hierin dus een verborgen boodschap of oproep tot rechtvaardiging lezen om op het Binnenhof te Den Haag zijn doorgefokte labradoodle los te laten op de demagoog van de Nederlandse politiek. Nog daargelaten dat het gevaar bestaat dat wanneer daadwerkelijk de kop van een dergelijke draak of slang eraf wordt gebeten er twee koppen zullen terug groeien, net zoals bij Hydra. Daar zit echt niemand op te wachten. Maar zonder dollen, een verstandig plan van D66 om pillen weer te laten testen bij evenementen als het Amsterdam Dance Event in een poging om drugsdoden te voorkomen, zou ook moeten worden toegepast bij de medicatie die politici gebruiken in de hoop dat zij dan wat minder onzinnige plannen uitbraken.
Bij WNL op zondag sloeg Alexander Pechtold weer eens de plank flink mis met een zoveelste ondoordachte (bezuinigings)plan waarvan op voorhand al met zekerheid kan worden gesteld dat het meer ellende zal veroorzaken dan dat het aan positieve effecten zal opleveren. Ondanks het feit dat de bevolking van een provincie zich juist qua afkomst erg identificeert met de provincie als habitatsvorm (maar toegegeven, niet als bestuursorgaan) roept de aanvoerder van D66 in het programma van Charles Groenhuijsen en Margreet Spijker de minister van Binnenlandse Zaken, Ronald Plasterk, op om te snoeien in de eigen uitgaven door één superprovincie te creëren. Hierbij dient te worden opgemerkt dat dit halfslachtige provincie fusieplan niet enkel op het conto van D66 mag worden geschreven. Ook regeringspartijen PvdA, VVD en oppositiepartij Groen Links vinden het format van de superprovincie een goed plan. Naast voormeld nostalgisch argument van kritiek, is het visieloze fusieplan in de huidige vorm ook funest voor de regionale balans in Nederland met de creatie van een soort Randstadzilla. Daarenboven is het plan ook qua bezuinigingsmaatregel halfslachtig. Van 12 naar 10 provincies. Ga dan bij noodzakelijke bezuinigen op de eigen overheidsuitgaven teneinde evenwicht te bewaren naar 6 of 4 superprovincies of landdelen bestaande uit 2 of 3 provincies. Helaas heeft Alex P., ondanks dat de D van zijn partij tot echt voor democratie zou moeten staan en niet voor dictator, net zo’n plaat voor zijn hoofd als de door China benoemde burgemeester van Hong Kong, Leung Chun-Ying. Geen gele paraplu die daartegen soelaas biedt.
Dit bleek reeds bij een eerder gedrocht, waar Pechtold als mede-Frankenstein zijn handtekening onder had gezet, te weten: het Woonakkoord dat VVD-minister voor Wonen Stef Blok met D66, ChristenUnie en SGP in elkaar heeft geknutseld om de woningmarkt uit het slop trekken. Het werkelijke gevolg is echter onbetaalbare huurwoningen voor de lagere en midden inkomens, die door extreme huurverhogingen (niet enkel in de sociale woningbouw, maar tevens in de vrije sector!) uit hun huurhuis worden gepest en zo gedwongen doorstromen naar een lager en onaantrekkelijker huursegment van de woningmarkt. Zeker in het geval van centraal gelegen huurlocaties in steden. Verder is vooral meer doorstroming van huurpenningen in de toch al goed gevulde zakken van vastgoedmagnaten. Het Woonakkoord versterkt in een rap tempo dat het wonen in het centrum van een stad nog meer een elitaire aangelegenheid wordt en het daardoor net zo ‘ongezellig’, om het maar eens met een enorm understatement uit te drukken, wordt als door de yuppeninvasie waaraan Amsterdam ten prooi is gevallen en de lawine van nerds en expats die San Francisco verzieken. Ter nivellering daarom die elitegetto’s bestraffen met inkomensafhankelijke boetes naar het verkeersbekeuringenmodel in Zwitserland, Zweden, Finland, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Portugal, Griekenland, Oostenrijk en Hongarije.
Tot slot wat aandacht voor de campagne van Unicef tegen de vrijwilligersindustrie. De kern van deze campagne is met name relevant voor studenten die als cv-building een ‘ontwikkelingsproject’ gaan doen met kinderen in Afrika. Unicef roept op om hiermee te stoppen aangezien kinderen in een ontwikkelingsland geen toeristische attractie zijn.

IMG_1397-1.JPG

Advertenties
Standaard
(Ruwe schetsen uit) Het Dagboek van een Sabeltand Schorpioen

De ‘Lekker belangrijk’ mantra

Om ergernissen en frustraties over faalgedrag niet je leven te laten bepalen, moet je de talloze ‘triggers’ hiertoe, welke dagelijks in de diverse media aan het licht worden gebracht, alsook die waarneembaar zijn bij een gemiddelde participatie in de maatschappij zo nu en dan toch trachten buiten te sluiten met de mantra: “Lekker belangrijk”! Soms ook gewoon tegen beter weten in. Ja, het is belangrijk om de Filipijnse medebewoners van deze aardbol te helpen nadat de tyfoon Haiyan hun huis en haard ontnam. De ergernis over het egocentrische graaioptreden van de meeste BN-ers voor giro 555 is dan lekker belangrijk. Natuurlijk siert het een welvarendere persoon om niet te koketteren en te pochen met de bijdrage aan een inzamelingsactie en was de bekendmaking van de bijdrage van het Nederlandse voetbalelftal voor de Filipijnen van € 50.000,- wellicht slechts een arrogante marketingactie van een hiertoe door de KNVB ingehuurd bureau. Het zuur dat je opbraakt door het met veel opsmuk melden van het binnentrekken van een groter bijdrage voor de samenwerkende hulporganisaties dan € 5,- door een BN-er bij een Nederlander die moet rondkomen met een bijstandsuitkering of de stompzinnige financiële Project X-actie van Trijntje Oosterhuis die een bankroet of schuldsanering veroorzaken kun je gewoon even wegslikken door zelfgemaakte koekjes te kopen van je 12-jarige buurmeisjes die de hele zondag heeft staan bakken met haar Filipijnse leeftijdsgenootjes in gedachten. Lekker belangrijk of het een recept was van haar (groot)moeder of van Rudolph van Veen bij 24Kitchen.
Ook lekker belangrijk zijn de plannen van de minister van Onderwijs Jet Bussemaker inzake de afschaffing van de ov-jaarkaart voor studenten. Het rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau ‘De Studie Waard’, het overleg tussen de overheid en de openbaarvervoersbedrijven en de verdeeldheid over een alternatief tussen de coalitie van VVD en PvdA en de oppositiepartijen als D66 en GroenLinks ten spijt, maar het feit blijft dat studenten, die erg hechten aan het behoud van de ov-kaart, veelal het openbaar vervoer nodig hebben om van huis naar onderwijsinstelling, stages en andere bijeenkomsten in het kader van de studie te reizen. Een minimaal alternatief om het volgen van onderwijs mogelijk te maken totdat online seminars verdere reisbezuinigingen mogelijk maken, is het via de ov-chipkaart verschaffen van een vervoersabonnement voor de noodzakelijk reistrajecten ten behoeve van onderwijs. Toegegeven dient te worden aan de student en scholier dat dit hun gevoel van vrijheid beperkt en een verdere verschraling van de studietijd betekent, maar een totale afschaffing van de ov‑studentenkaart houdt voor vele aankomende studenten en scholieren in dat zij moeten kiezen voor een studie in de buurt. En dat is enorm balen als je in Staphorst, Meppel of Biervliet woont en je wilt in Amsterdam een studie volgen.
Voorts is, zonder de bedoeling om hoogdravend te worden, de ‘5 decemberfeest discussie’ omtrent ‘Zwarte Piet’ in zoverre lekker belangrijk omdat dit het negatieve element van de hedendaagse discussie in algemene zin naar voren brengt, namelijk het (dwingend) willen opleggen van een superieur verklaarde mening aan een ander. Voorop dient te worden gesteld dat Sint-Nicolaas a.k.a. de Goedheiligman en de Bisschop van Myra bij geen enkel kind onderscheid maakt op basis van zijn of haar ras. Omdat het traditionele kinderfeest Sinterklaas zwaar ligt verankerd in de Nederlandse cultuur en vele mensen hier grote waarde aan hechten, vereist een aanpassing van de belangrijk hoofdfiguur Zwarte Piet in het Sinterklaasfeest, die door een groeiend aantal mensen in de samenleving als kwetsend wordt ervaren vanwege het verband dat zij zien tussen deze karikatuur van zwarte mensen en slavernij, juist tijd en inlevingsvermogen in elkaars standpunten. Goede en beschaafde communicatie zonder bedreigingen met geweld is daarbij een must. Zoals (cabaretier en hoofdpiet) Erik van Muiswinkel in een helder en beschaafd gesprek met Humberto Tan bij RTL Late Night al reflecterend aan de strip Sjors en Sjimmie illustreerde, zal uiteindelijk naar verloop van tijd toch ook een evolutie van het uiterlijk van Zwarte Piet plaatsvinden. In zoverre kan vicepremier Lodewijk Asscher dan ook worden gevolgd dat de oproep van de Verenigde Naties aan het kabinet om een nationaal debat over Zwarte Piet te organiseren niet nodig is.
Een aantal andere triggers die de afgelopen tijd ook lekker belangrijk waren. Allereerst de usual suspect D66. De D66-fractie in de Provinciale Staten van Noord-Brabant heeft een initiatiefvoorstel ingediend voor een andere provincienaam. D66 is van mening dat het woord Noord weg kan en Brabant volstaat. Nu inderdaad de inwoners zich van deze provincie zich Brabander voelen en noemen is dat op zich logisch en gaat de jeuk die ontstaat naar aanleiding van de motivering van D66 initiatiefnemer Jeroen Hageman voor het voorstel, te weten dat het een nieuwe maar vertrouwde naam is die beter past bij onze identiteit en we ons hiermee nog zelfbewuster gaan richten op onze uitdagingen richting Europa en de rest van de wereld, van zelf weer weg als je maar niet gaat krabben.
De volgende was een enigszins grappige trigger. Na Lance Armstrong kwam een nieuw dopingschandaal in de topsport aan het licht. Deze keer niet binnen de wielersport, maar werden bij 60 tests die de Koninklijke Belgische Duivenliefhebbersbond liet doen in een Zuid-Afrikaans lab in de poep van een paar Vlaamse topduiven sporen van doping gevonden. Behalve coke hadden deze snuifduiven ook sporen van anabolen in hun ontlasting die er voor zorgen dat ze gaan als een straaljager. In Nederland zijn volgens woordvoerder Carmen van Schaijk van de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie nog geen duiven zijn betrapt op het gebruik van cocaïne. De vraag die blijft hangen is of in 2014 niet alsnog een Nederlandse duivenmelker de duivensport in diskrediet zal brengen door op te biechten toch ook de snavel van zijn topduif zo nu en dan in het witte poeder te hebben gehangen. Gelukkig zal de NOS dat zeker niet zo uitgebreid gaan belichten als de dopingbekentenis van mr. Colgate Michael Boogerd.
Verder was de kleutertoets eveneens een behoorlijk ‘lekker belangrijk trigger’. Een Kamermeerderheid bestaande uit het CDA, SGP, ChristenUnie, SP, GroenLinks, D66 en de PvdA steunde gelukkig de motie tegen de invoeren van deze toets voor kleuters. Dit hield dus een nederlaag in voor de voorstanders van deze toets die nu hopelijk ook zullen afzien van eventuele plannen voor een foetusexamen in de baarmoeder dat op een vruchtwaterdichte iPad Air zou kunnen worden afgenomen.
Wat ook lekker belangrijk is? Het ego van Sheikh al-Mayassa van Qatar, de koper van het drieluik van Francis Bacon, Three Studies of Lucian Freud, waarvoor het obscene en walgelijke recordbedrag van 142,4 miljoen dollar (106 miljoen euro) werd neergeteld. Deze banale gelduitgaven voor status van de mega rijken beperkt zich niet enkel tot de voetbalsport, de filmwereld en de bancaire sector, maar heeft ook de kunstwereld stevig in zijn greep.
Om even een extra spotje te zetten op voornoemde bancaire sector, welke sinds 2008 toen de wereldwijde economische crises epidemie uitbrak een ware pandemie aan triggers voor ergernissen, boosheid en frustratie heeft veroorzaakt. De Rabobank sloeg zichzelf geruime tijd flink op de borst omdat zij dachten als enige Nederlandse bank door de de financiële crisis te zeilen met een schoon blazoen, maar ook bij deze bank raakte de poep de spreekwoordelijke ventilator. En hoe! Volgens het tv-programma De Rekenkamer poept de gemiddelde Nederlander per jaar bijna 55 kg, doch dat is niets vergeleken bij de hoeveelheid stront die er bij de internationale tak van de Rabobank door de air conditioner kwam. De Rabobank kreeg namelijk een boete van 774 miljoen euro opgelegd vanwege betrokkenheid bij het zogenoemde Libor-schandaal. Aan het licht kwam dat ongeveer dertig handelaren van de Rabobank van 2005 tot en met 2011 samenspanden met collega’s van andere internationale banken om het internationaal veelgebruikte rentetarief Libor te manipuleren. Volgens de toezichthouders zou de Rabobank het rentetarief hebben gemanipuleerd door valse data aan te leveren. Naar aanleiding van dit schandaal is, nadat hij zijn lekker belangrijke excuus had aangeboden, bestuursvoorzitter Piet Moerland opgestapt. Piet Moerland beloofde tevens dat de medewerkers van de Rabobank die betrokken zijn bij dit schandaal worden aangepakt. Die ‘sorry’ van de Rabobank topman krijgt natuurlijk pas echt enige waarde wanneer betrokkenen en verantwoordelijken voor het Libor-schandaal binnen de Rabobank bij hun ontslag een nogal ruimhartige ontslagvergoeding meekrijgen. Waar blijft toch de strafrechtelijke vervolging voor de witteboordencriminaliteit in de financiële sector? Is een slecht geacteerd excuus van bankiers, economen, verzekeraars, hypotheekverstrekkers, adviseurs, accountants, beleggers, effectenhandelaren en anderen die in deze sector crimineel gedrag hebben vertoont echt voldoende om niet te worden bestraft voor overdadige graaigedrag. Vooralsnog blijft de bestuurlijke tak van de trias politica (de driemachtenleer, zoals beschreven door Franse verlichtingsfilosoof Charles de Montesqieu) in dit verband behoorlijk mild. Zo heeft minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem enkel aangegeven het ‘niet redelijk’ te vinden als vertrekkend Rabobank-bestuurslid Sipko Schat een ontslagvergoeding van 5,4 miljoen euro mee zou krijgen.
Een ander lid van het kabinet minister van Infrastructuur Melanie Schultz-van Haegen neemt ook al zulke lekker belangrijke maatregelen nadat bleek dat ProRail de wet had overtreden door jarenlang willens en wetens een groot veiligheidsrisico op het spoor verzwegen aan haar en de Tweede Kamer te hebben verzwegen.
Wel wordt daarentegen een lekker belangrijke verkeersboete opgelegd aan een man uit Zwijndrecht omdat hij een parkeerkaartje dat nog een uur geldig was had doorgegeven aan een andere bezoeker. Afstraffen dat mensen sociaal gedrag naar elkaar vertonen is een belangrijk moto van het huidige kabinet. De Zwijndrechter had gewoon netjes bij de gemeente Zwijndrecht zijn te veel betaalde parkeerheffing moet terugvorderen. Excuus voor de enigszins cynische ondertoon hierbij.
Wat schijnbaar ook lekker belangrijk wordt gevonden is de explosieve toename van het aantal GHB‑verslaafden. De documentaire ‘Knock Out in Brabant’ van het VARA-programma Zembla leert dat GHB (gamma-hydroxyboterzuur) een vloeibare drug is die wordt gemaakt van onder meer gootsteenontstopper en velgenreiniger. Tegenwoordig is GHB razend populair onder jongeren in de Nederlandse provincie. Het gevolg van deze “onschuldige” partydrug, die voor een opgewekte stemming zorgt en de seksuele lust vergroot, is dat de gebruiker ‘nok gaat’. Je verliest het bewustzijn of je raakt zelfs in coma na gebruik van GHB. Wie teveel neemt raakt niet alleen bewusteloos maar loopt kans op hersenschade of kan stikken in zijn tong. Ook vallen er doden als gevolg van GHB-gebruik. Niet alleen onder de gebruikers van het gootsteenontstopper en velgenreiniger mixdrankje, maar ook door GHB-verslaafden. Zo reed een 28-jarige GHB-verslaafde in Grave de 15-jarige Camille Haans dood. Camille Haans stak met haar fiets de weg over op een plek waar dat niet mag, maar het drugsgebruik van de man en de roekeloze rijstijl (hoge snelheid en onder invloed van GHB en speed) droegen in grote mate bij aan het ongeluk. De rechtbank veroordeelde de 28-jarige man voor roekeloos rijden, maar sprak hem van dood door schuld. Tevens heeft de rechtbank bepaalt dat de man moet afkicken van zijn ernstige verslavingen (minimaal een jaar in een beveiligde kliniek) en drie jaar geen auto mag besturen. Het Openbaar Ministerie is tegen dit vonnis in hoger beroep gegaan. Wellicht dringt het de politiek en de rechtspraak nog onvoldoende door dat gamma-hydroxyboterzuur een zeer verslavend goedje is en het één van de moeilijkste drugs blijkt om van af te kicken. ‘Cold turkey’ afkicken kan zelfs levensgevaarlijk zijn. In de uitzending van Zembla geeft hoogleraar Verslavingszorg Cor de Jong van de Radboud Universiteit in Nijmegen aan dat het de verslavingszorg goed is gelukt om GHB-verslaafden veilig en comfortabel te laten stoppen. Door medicinale GHB toe te dienen, bouwt de verslavingszorg het gebruik van GHB langzaam af tot de verslaafde is afgekickt van het middel. Dit gebeurt tijdens de zogenaamde ‘detox’, waarbij de verslaafde gedurende die periode in een verslavingskliniek wordt opgenomen om te ontgiften. Echter, de terugval is een hardnekkig probleem. Veel afgekickte GHB-gebruikers vallen daarna weer snel terug in hun oude gewoonte. Zo’n 30 procent houdt het vol. Maar meer dan 60 procent valt terug, waarvan de helft ernstig. Die terugval is groter dan de terugval bij alcohol of bij heroïne, aldus hoogleraar De Jong. De Brabantse verslavingsinstelling Novadic-Kentron heeft geen methode om te voorkomen dat GHB-verslaafden die zijn afgekickt opnieuw terugvallen in hun gebruik. Iemand met een gezond verstand vindt dat mensen die schoonmaakmiddelen drinken niet helemaal lekker zijn, maar dat GHB‑verslaafden na het afkicken een vervolgtraject en nazorg krijgen is dus wel echt belangrijk.
Tot slot positief nieuws dat wel lekker belangrijk is dat TNO in opdracht van het ministerie van Defensie een soort vangnet heeft ontwikkeld dat afgevuurde granaten onschadelijk of minder schadelijk maakt. Het vangnet zorgt ervoor dat het ontstekingsmechanisme van het projectiel beschadigd raakt en dat de raket niet ontploft. De granaat kan door het vangnet heen dringen en als blindganger verder gaan maar met een veel kleinere vernietigende kracht. Na het vangnet kan de granaat worden opgevangen door een pantserlaag, die vervolgens de lading koper die kan vrijkomen uit het projectiel blokkeert waardoor deze lading minder schade aanbrengt. TNO heeft nu hopelijk tijd om in de campagne tegen de zogeheten ‘killer robots’ een soort elektromagnetische puls te ontwikkelen die er voor zorgt dat deze cyborg wapensystemen enkel nog tot bloemschikken in staat zijn en een post-apocalyptische strijd met Gibson Rickenbacker (Jean Claude Van Damme in de film ‘Cyborg’ uit 1989) of Luc Deveraux (wederom Jean Claude Van Damme, maar dan in de film ‘Universal Soldier’ uit 1992) in de toekomst geen lekker belangrijke realiteit wordt, maar beperkt blijft tot het witte doek.
Als toegift nog even dit. T-Mobile is lekker belangrijk op 18 november 2013 officieel gestart met het 4G-netwerk. De dekking is echter extreem beperkt. Slechts in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en delen van Den Haag kunnen 100.000 klanten gebruik maken van het 4G-netwerk. T-Mobile is van plan om eind 2014 een meerderheid van de T-Mobile klanten toegang te bieden tot 4G. Daarmee beloven ze nog geen landelijke dekking en komen ze zeker voorlopig hun slogan dat bij T-Mobile iedereen van 4G profiteert totaal niet na. Ondanks deze falende actie van T-Mobile toch even op de tanden bijten. De mantra ‘Lekker belangrijk’ grommen en daarna met vreugde de kreet: “Viva la Wifi!” uitschreeuwen.

Standaard